Adhyaya 99

Verse 1

विष्णुरुवाच । स्तोत्रं पवित्रं परमं पुराणं पापापहं पुण्यमयं शिवं च । धन्यं सुसूक्तं परमं सुजाप्यं निशम्य राजा स सुखी बभूव

ヴィシュヌは言った。「その讃歌を聞いて—至上に清め、最もすぐれ、プラーナの権威を備え、罪を滅し、功徳に満ち、吉祥なる—王は歓喜に満たされた。それは祝福され、言葉も麗しく、繰り返し誦すべき唱和の中で最勝であった。」

Verse 2

गतासु तृष्णा क्षुधया समेता देवोपमो भूमिपतिर्बभूव । भार्या च तस्यापि विभाति रूपैर्युक्तावुभौ पापविबंधमाप्तौ

渇きと飢えに悩まされながらも、地の主たる王は神のごとく輝いた。妻もまた美しさに照り映えた。二人は寄り添い結ばれていたが、罪によって結ばれた束縛に落ち込んでいた。

Verse 3

देवः सुदेवैः परिवारितोसौ विप्रैः सुसिद्धैर्हरिभक्तियुक्तैः । आगत्य भूपं गतकल्मषं तं श्रीशंखचक्राब्जगदासिधर्ता

その主—吉祥なる法螺貝、円盤、蓮華、棍棒、剣を携える御方—は、善き神々と、ハリへの信愛を具えた成就のバラモンたちに囲まれて来臨し、罪垢を離れたその王のもとへ近づいた。

Verse 4

श्रीनारदो भार्गव व्यास पुण्या समागतस्तत्र मृकंडसूनुः । वाल्मीकि नामा मुनिर्विष्णुभक्तः समागतो ब्रह्मसुतो वसिष्ठः

そこに尊きナーラダが来臨し、バールガヴァとヴィヤーサ、さらに徳高きムリカンダの子も集った。ヴィシュヌに帰依する聖仙ヴァールミーキも来、またブラフマーの意より生まれた子ヴァシシュタも到来した。

Verse 5

गर्गो महात्मा हरिभक्तियुक्तो जाबालिरैभ्यावथ कश्यपश्च । आजग्मुरेते हरिणा समेता विष्णुप्रिया भागवतां वरिष्ठाः

ハリへのバクティに満ちた大魂の聖仙ガルガ、またジャーバーリ、ライビヤ、カश्यパ——ヴィシュヌに愛される最勝のバガヴァタたちは、ハリとともに連れ立ってそこへ到来した。

Verse 6

पुण्याः सुधन्या गतकल्मषास्ते हरेः सुपादांबुजभक्तियुक्ताः । श्रीवासुदेवं परिवार्य तस्थुः स्तुवंति भूपं विविधप्रकारैः

功徳に満ち真に幸いなる者たち——罪垢を離れ、ハリの妙なる蓮華の御足への信愛を具え——シュリー・ヴァースデーヴァを取り囲んで立ち、さまざまに王を讃嘆した。

Verse 7

देवाश्च सर्वे हुतभुङ्मुखाश्च ब्रह्मा हरिश्चापि सुदिव्यदेव्यः । गायंति दिव्यं मधुरं मनोहरं गंधर्वराजादिसुगायनाश्च

すべての神々は、火の顔をもつアグニとともに、またブラフマーとハリ（ヴィシュヌ）、さらに至上に神聖なる女神たち、そしてガンダルヴァ王をはじめとする妙歌の士らと共に、甘美で心を奪う天上の歌をうたう。

Verse 8

सुवेद युक्तैः परमार्थसंमितैः स्तवैः सुपुण्यैर्मुनयः स्तुवंति । दृष्ट्वा पतिं भूपतिमेव देवो हरिर्बभाषे वचनं मनोहरम्

聖仙たちは、ヴェーダに根ざし最高真理にかなう、きわめて清らかな讃歌によって彼を讃えた。その地上の王たる主を見て、神ハリは心地よい言葉を語った。

Verse 9

वरं यथेष्टं वरयस्व भूपते ददाम्यहं ते परितोषितो यतः । हरेस्तु वाक्यं स निशम्य राजा दृष्ट्वा मुरारिं वदमानमग्रे

「王よ、望みのままに恩寵を選べ。われは汝に授けよう、われは満足したのだ。」ハリのこの言葉を聞き、目の前でムラーリが語るのを見た王は、敬虔に耳を傾けた。

Verse 10

नीलोत्पलाभं मुरघातिनं प्रभुं तं शंखचक्रासिगदाप्रधारिणम् । श्रियासमेतं परमेश्वरं तं रत्नोज्ज्वलं कंकणहारभूषितम्

私はその主を拝する——青蓮華のごとく深き色を帯び、ムラを討ちし方——法螺貝・円盤・剣・棍棒を携える。吉祥天シュリー（ラクシュミー）を伴う至上神にして、宝玉に輝き、腕輪と首飾りに荘厳されている。

Verse 11

रविप्रभं देवगणैः सुसेवितं महार्घहाराभरणैः सुभूषितम् । सुदिव्यगंधैर्वरलेपनैर्हरिं सुभक्तिभावैरवनीं गतो नृपः

太陽のごとく輝き、神々の群れに恭しく仕えられ、至宝の花鬘と装身具に飾られ、妙なる天香と香油をもって塗られた王は、ハリへの清らかな信愛の心ゆえに、この地上を去った。

Verse 12

दंडप्रणामैः सततं नमाम जयेति वाचाथ महानृपस्तदा । दासोस्मि भृत्योस्मि पुरः स ते सदा भक्तिं न जाने न च भावमुत्तमम्

そのとき大王は言った。「私は常に五体投地してあなたに礼拝し、『勝利あれ！』と唱えます。私はあなたの僕、あなたの従者、いつも御前に立つ者です。真のバクティを知らず、また最上の内なる敬虔の情も備えておりません。」

Verse 13

जायान्वितं मामिह चागतं हरे प्रपाहि वै त्वां शरणं प्रपन्नम् । धन्यास्तु ते माधव मानवा द्विजाः सदैव ते ध्यानमनोविलीनाः

おおハリよ、私は妻を伴ってここに参りました。どうかお護りください—私はまことにあなたに帰依いたしました。おおマーダヴァよ、幸いなるかな人々、ことに二度生まれ（ドヴィジャ）たちは、心を常にあなたの瞑想に溶け込ませている。

Verse 14

समुच्चरंतो भव माधवेति प्रयांति वैकुंठमितः सुनिर्मलाः । तवैव पादांबुजनिर्गतं पयः पुण्यं तथा ये शिरसा वहंति

「おおマーダヴァよ、我が依り処となりたまえ！」と声高く唱える清浄なる魂は、ここを去ってヴァイクンタへ至る。同じく、あなたの蓮華の御足より流れ出た聖水を頭上に戴く者もまた、福徳に満たされる。

Verse 15

समस्ततीर्थोद्भव तोय आप्लुतास्ते मानवा यांति हरेः सुधाम

あらゆる聖なるティールタより湧き出る水に沐浴する人々は、ハリの至上の住処へと至る。

Verse 16

नास्ति योगो न मे भक्तिर्ज्ञानं नास्ति न मे क्रिया । कस्य पुण्यस्य संगेन वरं मह्यं प्रयच्छसि

我にはヨーガもなく、バクティもない。知もなく、儀礼の行いもない。いかなる功徳との縁によって、あなたはこの恩寵を我に授け給うのか。

Verse 17

हरिरुवाच । वासुदेवाभिधानं यन्महापातकनाशनम् । भवता विज्वलात्पुण्याच्छ्रुतं राजन्विकल्मषः

ハリは言われた。「王よ、汝は穢れなき意をもって、光り輝く功徳の源より聞いたのだ。『ヴァースデーヴァ』という御名そのものが、大罪を滅する、と。」

Verse 18

तेन त्वं मुक्तिभागी च संजातो नात्र संशयः । मम लोके प्रभुंक्ष्व त्वं दिव्यान्भोगान्मनोनुगान्

ゆえに汝はまことに解脱の分を得た。ここに疑いはない。我が界において、心の望みにかなう天上の歓喜を享受せよ。

Verse 19

राजोवाच । यदिदेववरोदेयोममदीनस्यवैत्वया । विज्वलायप्रयच्छत्वंप्रथमंवरमुत्तमम्

王は言った。「もしまことに、無力なこの私に恩寵を授け給うなら、まずヴィジュヴァラーに、第一にして最上の賜物をお与えください。」

Verse 20

हरिरुवाच । विज्वलस्य पिता पुण्यः कुंजलो ज्ञानमंडितः । वासुदेवमहास्तोत्रं नित्यं पठति भूपते

ハリは言った。「大王よ、ヴィジュヴァラの父――功徳あるクンジャラ、智慧に飾られた者――は、日々ヴァースデーヴァへの大いなる讃歌を誦する。」

Verse 21

पुत्रैः प्रियासमेतोऽसौ मम गेहं प्रयास्यति । एतत्तु जपते स्तोत्रं सदा दास्याम्यहं फलम्

息子たちと愛妻を伴って、彼はわが住処へ来るであろう。そしてこの讃歌を常に誦する者には、われはいつもその果報を授けよう。

Verse 22

एवमुक्ते शुभे वाक्ये राजा केशवमब्रवीत् । इदं स्तोत्रं महापुण्यं सफलं कुरु केशव

その吉祥なる言葉が語られると、王はケーシャヴァに言った。「ケーシャヴァよ、この大いなる功徳の讃歌を実りあるものとしてください。」

Verse 23

हरिरुवाच । कृते युगे महाराज यदा स्तोष्यंति मानवाः । तदा मोक्षं प्रयास्यंति तत्क्षणान्नात्र संशयः

ハリは言った。「大王よ、クリタ・ユガにおいて、人々が完全に満ち足りるとき、その瞬間に解脱（モークシャ）に至る。ここに疑いはない。」

Verse 24

त्रेतायां मासमात्रेण षड्भिर्मासैस्तु द्वापरे । वर्षेणैकेन च कलौ ये जपंति च मानवाः

トレーター・ユガでは、ジャパによってただ一か月で成就し、ドヴァーパラ・ユガでは六か月、カリ・ユガでは一年である――これがジャパを修する人々である。

Verse 25

स्वर्गं प्रयांति राजेंद्र वैष्णवं गतिदायकम् । त्रिकालमेककालं वा स्नातो जपति ब्राह्मणः

王の中の王よ、彼らは天界に至る——最高の帰趣を授けるヴァイシュナヴァの境地に——婆羅門が沐浴ののち、日に三度、あるいは一度でもジャパ（聖名念誦）を行うとき。

Verse 26

यं यं तु वांछते कामं स स तस्य भविष्यति । क्षत्रियो जयमाप्नोति धनधान्यैरलंकृतः

人が望むいかなる願いも——その一つ一つが彼に成就する。クシャトリヤは勝利を得て、財宝と豊かな穀物により飾られる。

Verse 27

वैश्यो भविष्यति श्रीमान्सुखी शूद्रो भविष्यति । अंत्यजं श्रावयेद्योयं पापान्मुक्तो भविष्यति

ヴァイシャは繁栄し、シュードラは安楽となる。また、被差別の者にこれ（教え／誦唱）を聞かせる者は、罪より解き放たれる。

Verse 28

श्रावको नरकं घोरं कदाचिन्नैव पश्यति । मम स्तोत्रप्रसादाच्च सर्वसिद्धो भविष्यति

信奉者は、いかなる時にも恐るべき地獄を見ることはない。わが讃歌の恩寵により、彼は一切の成就を得る。

Verse 29

ब्राह्मणैर्भोज्यमानैश्च श्राद्धकाले पठिष्यति । पितरो वैष्णवं लोकं तृप्ता यास्यंति भूपते

王よ、シュラッダの時に、婆羅門たちに供食しつつこれを誦するなら、祖霊は満ち足りて、ヴァイシュナヴァの世界へと至る。

Verse 30

तर्पणांते जपं कुर्याद्ब्राह्मणो वाथ क्षत्रियः । पिबंति चामृतं तस्य पितरो हृष्टमानसाः

タルパナ（tarpaṇa）の供養を終えたなら、ブラーフマナ—同じくクシャトリヤも—ジャパ（japa）を修すべし。すると祖霊は心より歓び、その功徳を甘露（アムリタ）のごとく味わう。

Verse 31

होमेषु यज्ञमध्ये च भावाज्जपति मानवः । तत्र विघ्ना न जायंते सर्वसिद्धिर्भविष्यति

人が真実のバーヴァ（bhāva）をもって、ホーマ（homa）およびヤジュニャ（yajña）の最中にジャパ（japa）を唱えるなら、そこに障りは起こらず、あらゆる成就が必ずや得られる。

Verse 32

विषमे दुर्गसंस्थाने हिंस्रव्याघ्रस्य संकटे । चौराणां संकटे प्राप्ते तत्र स्तोत्रमुदीरयेत्

険しい道、近づき難い砦や場所、猛虎の危難、あるいは盗賊の災いが迫るとき—そのような時には、その讃歌を唱えるべきである。

Verse 33

तत्र शांतिर्महाराज भविष्यति न संशयः । अन्येष्वेव सुभव्येषु राजद्वारे गते नरे

そこにおいて、大王よ、疑いなく安寧がもたらされる。人が王の門前に至ったときも、また他の吉祥なる場においても同様である。

Verse 34

वासुदेवाभिधानस्य अयुतं जपते नरः । ब्रह्मचर्येण संस्नातः क्रोधलोभविवर्जितः

聖なる御名「ヴァースデーヴァ（Vāsudeva）」を一万遍唱える者は、ブラフマチャリヤ（brahmacarya）の戒により身心を清め、怒りと貪りを離れて、大いなる霊的功徳を得る。

Verse 35

तिलतंडुलकैर्होमं दशांशमाज्यमिश्रितम् । वासुदेवं प्रपूज्यैव दद्यात्प्रयतमानसः

胡麻と米粒によって護摩（火供）を修し、十分の一量のギーを混ぜ入れよ。しかるのち正しくヴァースデーヴァを礼拝し、慎み深く心を一つにして、定めの供物・布施を施すべし。

Verse 36

श्लोकं प्रति ततो देयं होमं ध्यानेन मानवैः । तेषां सुभृत्यवन्नित्यं पार्श्वं नैव त्यजाम्यहम्

ゆえに、人々は一偈ごとに、観想しつつ護摩を捧げるべきである。われは決して彼らの傍らを離れず、常に忠実な従者のごとく寄り添っている。

Verse 37

कलौ युगे सुसंप्राप्ते स्तोत्रे दास्यं प्रयास्यति । वेदभंगप्रसंगेन यस्य कस्य न दीयते

カリの世がすっかり到来するとき、真の讃歌は隷属へと落ちる。しかも「ヴェーダを破る」という口実のもと、誰彼かまわず授けられることはない。

Verse 38

सर्वकामसमृद्धार्थः स चैव हि भविष्यति । एवं हि सफलं स्तोत्रं मया भूप कृतं शृणु

彼はまことに、目的は栄え、あらゆる願いが満たされる者となる。王よ、聞け。これこそ我が作した讃歌であり、真に果報をもたらす。

Verse 39

ब्रह्मणा निर्मितं तेन जप्तं रुद्रेण वै पुरा । ब्रह्महत्याविनिर्मुक्त इंद्रो मुक्तश्च किल्बिषात्

これはブラフマーによって造られ、かつてルドラによって誦された。その（真言）によって、インドラはブラーフマナ殺しの罪よりまことに解き放たれ、咎からも解脱したという。

Verse 40

देवाश्च ऋषयो गुह्याः सिद्धविद्याधरामराः । नागैस्तु पूजितं स्तोत्रमापुः सिद्धिं मनीप्सिताम्

神々と聖仙たち、秘神グヒヤカ、シッダ、ヴィディヤーダラ、そして不死なる者たちは――ナーガたちのごとくこの讃歌を礼拝して――望みの霊的成就（シッディ）を得た。

Verse 41

पुण्यो धन्यः स वै दाता पुत्रवान्हि भविष्यति । जपिष्यति मम स्तोत्रं नात्र कार्या विचारणा

その施与者はまことに功徳あり、祝福された者である。必ずや子を得るであろう。彼はわが讃歌を誦する――ここに疑いも思案も要らぬ。

Verse 42

आगच्छ त्वं स्त्रिया सार्धं मम स्थानं नृपोत्तम । हस्तावलंबनं दत्तं हरिणा तस्य भूपतेः

「来たれ、王の中の最勝者よ、妻とともに我が住処へ。ハリはその王に御手の支えを授けた――すなわち神の加護と導きである。」

Verse 43

नेदुर्दुंदुभयस्तत्र गंधर्वा ललितं जगुः । ननृतुश्चाप्सरः श्रेष्ठाः पुष्पवृष्टिं प्रचक्रिरे

そこではドゥンドゥビの太鼓が鳴り響き、ガンダルヴァは優美に歌い、最上のアプサラスは舞って花の雨を降らせた。

Verse 44

देवाश्च ऋषयः सर्वे वेदस्तोत्रैः स्तुवंति ते । ततो दयितया सार्द्धं जगाम नृपतिर्हरिम्

すべての神々と聖仙はヴェーダの讃歌をもって彼を称えた。やがて王は愛しき妃とともに、ハリ（ヴィシュヌ）のもとへ赴いた。

Verse 45

तं स्तूयमानं सुरसिद्धसंघैः स विज्वलः पश्यति हृष्टमानसः । समागतस्तिष्ठति यत्र वै पिता माता च वेगेन महाप्रभावः

彼は光り輝き燃えるようであり、神々とシッダの群れに讃えられているその御方を、歓喜に満ちた心で見つめた。すると大いなる威力をもつ父母が速やかに来て、彼のいる所に立った。

Verse 99

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे नवनवतितमोऽध्यायः

これにて『シュリー・パドマ・プラーナ』ブーミ・カーンダにおける、ヴェーナの物語、グル・ティールタと呼ばれる聖なる渡し、ならびにチャヤヴァナの事績を説く第九十九章は終わる。