Adhyaya 95

Verse 1

सुबाहुरुवाच । स्वर्गस्य मे गुणान्ब्रूहि सांप्रतं द्विजसत्तम । एतत्सर्वं द्विजश्रेष्ठ करिष्यामि स्वभाविकम्

スバーフは言った。「いま天界の徳相を語ってください、二度生まれし者の最勝よ。婆羅門の第一よ、私は本性にかなう正しい作法で、これらすべてを行います。」

Verse 2

जैमिनिरुवाच । नंदनादीनि रम्याणि दिव्यानि विविधानि च । तत्रोद्यानानि पुण्यानि सर्वकामयुतानि च

ジャイミニは言った。「ナンダナなどの、麗しく天上なる林苑があり、さまざまで神聖である。そこにはまた、あらゆる望みの歓楽を具えた清浄なる園もある。」

Verse 3

सर्वकामफलैर्वृक्षैः शोभनानि समंततः । विमानानि सुदिव्यानि सेवितान्यप्सरोगणैः

四方には壮麗な天のヴィマーナがあり、あらゆる望みの果を授ける樹々に囲まれ、アプサラーたちの群れがこれに仕えていた。

Verse 4

सर्वत्रैव विचित्राणि कामगानि वशानि च । तरुणादित्यवर्णानि मुक्ताजालांतराणि च

至るところに妙なるものがあった。意のままに動くもの、従順に従うもの、昇る太陽の色に輝くもの、そして真珠の格子で飾られたもの。

Verse 5

चंद्रमंडलशुभ्राणि हेमशय्यासनानि च । सर्वकामसमृद्धाश्च सर्वदुःखविवर्जिताः

そこには黄金の寝台と座があり、月の円盤のように清らかに輝く。あらゆる願いは満たされ、いかなる悲しみもない。

Verse 6

नराः सुकृतिनस्तेषु विचरंति यथा भुवि । न तत्र नास्तिका यांति न स्तेना नाजितेंद्रियाः

その国では、功徳ある人々が地上のように安らかに行き来する。そこにダルマへの敬いを欠く者の居場所はなく、盗みや欺きをなす者も、感官を制し得ぬ者も入れない。

Verse 7

न नृशंसा न पिशुना न कृतघ्ना न मानिनः । सत्यास्तपःस्थिताः शूरा दयावंतः क्षमापराः

彼らは残酷でもなく、中傷する者でもなく、恩知らずでもなく、驕る者でもない。真実を語り、苦行に堅く住し、勇敢で、慈悲深く、赦しを尊ぶ。

Verse 8

यज्वानो दानशीलाश्च तत्र गच्छंति ते नराः । न रोगो न जरामृत्युर्न शोको न हिमातपौ

祭祀（ヤジュニャ）を修し、布施（ダーナ）を旨とする人々がそこへ至る。そこには病なく、老いも死もなく、憂いなく、寒さも灼熱もない。

Verse 9

न तत्र क्षुत्पिपासा च कस्य ग्लानिर्न विद्यते । एते चान्ये च बहवो गुणाः स्वर्गस्य भूपते

そこでは誰も飢えや渇きを受けず、また誰も倦怠に支配されない。これら、そして他にも多くの徳が天界に属するのだ、王よ。

Verse 10

दोषास्तत्रैव ये संति ताञ्छृणुष्व च सांप्रतम् । शुभस्य कर्मणः कृत्स्नं फलं तत्रैव भुज्यते

今度は、そこにこそ存する過失を聞きなさい。善き行いの全き果報は、まさにそこで享受される。

Verse 11

न चात्र क्रियते भूयः सोऽत्र दोषो महान्स्मृतः । असंतोषश्च भवति दृष्ट्वा दीप्तां परां श्रियम्

そしてそこでは、もはや新たな修行の努力はなされない。これが大いなる過失と記憶される。また、他者の燦然たる至上の繁栄を見て、不満が生じる。

Verse 12

सुखव्याप्तमनस्कानां सहसा पतनं तथा । इह यत्क्रियते कर्म फलं तत्रैव भुज्यते

世の快楽に心が覆われた者は、たちまち堕ちることがある。また、ここでなされるいかなる行いも、その果はまさにここ、この生において受けられる。

Verse 13

कर्मभूमिरियं राजन्फलभूमिरसौ स्मृता । सुबाहुरुवाच । महांतस्तु इमे दोषास्त्वया स्वर्गस्य कीर्तिताः

王よ、ここは行為の地（カルマ・ブーミ）と呼ばれ、かの界は果報を受ける地（パラ・ブーミ）として記憶される。スバーフは言った。「これこそ、あなたが語られた天界の大いなる過失である。」

Verse 14

निर्दोषाः शाश्वता येन्ये तांस्त्वं लोकान्वद द्विज । जैमिनिरुवाच । आब्रह्मसदनादेव दोषाः संति च वै नृप

「おお、二度生まれの者よ、瑕なく常住なる他の諸世界を我に語れ。」ジャイミニは言った。「王よ、過失はまことに存在する――梵天ブラフマーの住処に至るまでも。」

Verse 15

अतएव हि नेच्छंति स्वर्गप्राप्तिं मनीषिणः । आब्रह्मसदनादूर्ध्वं तद्विष्णोः परमं पदम्

それゆえ賢者は天界の到達を望まない。梵天の住処をも超えた彼方に、至上の境地――ヴィシュヌの最高の住まいがあるからである。

Verse 16

शुभं सनातनं ज्योतिः परंब्रह्मेति तद्विदुः । न तत्र मूढा गच्छंति पुरुषा विषयात्मकाः

賢者はそれを吉祥にして永遠なる光、すなわち至上ブラフマンとして知る。感官の対象に縛られた迷妄の人々は、そこへは至らない。

Verse 17

दंभमोहभयद्रोह क्रोधलोभैरभिद्रुताः । निर्ममा निरहंकारा निर्द्वंद्वास्संयतेंद्रियाः

偽りと迷い、恐れと害意、怒りと貪りに襲われながらも、彼らは所有への執着と我執を離れ、二元の対立を超え、諸根をよく制する。

Verse 18

ध्यानयोगरताश्चैव तत्र गच्छंति साधवः । एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि

そして禅定のヨーガに専心する徳ある聖仙たちは、そこへ赴く。かくして、汝が我に問うたすべてを説き明かした。

Verse 19

एवं स्वर्गगुणं श्रुत्वा सुबाहुः पृथिवीपतिः । तमुवाच महात्मानं जैमिनिं वदतांवरम्

かくして天界の功徳を聞き終えた地上の主、王スバーフは、語りの最勝たる大心のジャイミニに向かって言葉を発した。

Verse 20

सुबाहुरुवाच । नाहं स्वर्गं गमिष्यामि न चैवेच्छाम्यहं मुने । यस्माच्च पतनं प्रोक्तं तत्कर्म न करोम्यहम्

スバーフは言った。「我は天界へ行かぬ。しかもそれを望みさえしない、聖仙よ。堕落を招くと説かれたその行いは、我は決してなさぬ。」

Verse 21

दानमेकं महाभाग नाहं दास्येकदाध्रुवम् । दानाच्च फललोभाच्च तस्मात्पतति वै नरः

「幸いなる者よ、我はただ一度だけの施しなど決してしない。果報への貪りからの布施によって、人はまことにダルマより堕ちるのだ。」

Verse 22

इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा सुबाहुः पृथिवीपतिः । ध्यानयोगेन देवेशं यजिष्ये कमलाप्रियम्

こう語り終えると、法に生きる地上の主スバーフ王は宣した。「禅定の行によって、神々の主、カマーラー（ラクシュミー）に愛される御方を礼拝しよう。」

Verse 23

दाहप्रलयसंवर्जं विष्णुलोकं व्रजाम्यहम् । जैमिनिरुवाच । सत्यमुक्तं त्वया भूप सर्वश्रेयः समाकुलम्

「我は火の滅尽の大壊（プララヤ）を超えたヴィシュヌの世界へ赴く。」ジャイミニは言った。「王よ、汝の言葉は真実であり、あらゆる最上の善に満ちている。」

Verse 24

राजानो धर्मशीलाश्च महायज्ञैर्यजंति ते । सर्वदानानि दीयंते यज्ञेषु नृपनंदन

王子よ、ダルマに篤い王たちは大いなるヤジュニャ（祭祀）を修し、その祭祀においてあらゆる布施と施与が捧げられる。

Verse 25

आदावन्नं तु यज्ञेषु वस्त्रं तांबूलमेव च । कांचनं भूमिदानं च गोदानं प्रददंति च

祭祀のはじめに、食物と衣と檳榔を供え、さらに黄金を施し、土地を寄進し、牛を布施として授ける。

Verse 26

सुयज्ञैर्वैष्णवं लोकं ते प्रयांति नरोत्तमाः । दानेन तृप्तिमायांति संतुष्टाः संति भूमिपाः

よく成就したヤジュニャによって、最上の人々はヴィシュヌの世界に至る。布施によって王たちは満ち足り、常に安らかである。

Verse 27

तपस्विनो महात्मानो नित्यमेवं यजंति ते । सुभिक्षां याचयित्वा तु स्वस्थानं तु समागताः

大いなる魂をもつ苦行者たちは、タパスに堅く、常にこのように礼拝する。豊かな糧を乞い求めてのち、自らの住処へと帰った。

Verse 28

भिक्षार्थं तस्य भागानि प्रकुर्वंति च भूपते । ब्राह्मणाय विभागैकं गोग्रासं तु महामते

王よ、彼らはそれを施しのために分ける。ひとつの分け前はブラーフマナに与え、さらに一口分は牛のために取り分ける、賢者よ。

Verse 29

सुपार्श्ववर्तिनां चैकं प्रयच्छंति तपोधनाः । तस्यान्नस्य प्रदानेन फलं भुंजंति मानवाः

苦行に富む修行者たちは、傍らに立つ者にも一つの分け前を施す。その食を供養すれば、人々はその功徳の果報にあずかる。

Verse 30

क्षुधातृषाविहीनास्ते विष्णुलोकं व्रजंति वै । तस्मात्त्वमपि राजेंद्र देहि न्यायार्जितं धनम्

飢えと渇きから離れた彼らは、まことにヴィシュヌの世界へ赴く。ゆえに、王の中の王よ、汝もまた正しく得た財を施せ。

Verse 31

दानाज्ज्ञानं ततः प्राप्य ज्ञानात्सिद्धिं प्रयास्यति । य इदं शृणुयान्मर्त्यः पुण्याख्यानमनुत्तमम्

布施（ダーナ）より智慧を得、智慧を得て、智慧によって成就へと近づく。いかなる人間も、この無上の功徳ある聖なる物語を聴くなら、同じ恩恵を受ける。

Verse 32

तस्य सर्वार्थसिद्धिः स्यात्पापं सर्वं विलीयते । विमुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं सगच्छति

その者には一切の願いが成就し、あらゆる罪は消え去る。すべての罪より解き放たれ、ヴィシュヌの世界へと赴く。

Verse 95

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे पंचनवतितमोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』ブーミ・カンダにおける、ヴェーナの説話中、グル・ティールタとチャヴァナの事績を述べる第九十五章は終わる。