Adhyaya 75

Verse 1

सुकर्मोवाच । विष्णुं कृष्णं हरिं रामं मुकुंदं मधुसूदनम् । नारायणं विष्णुरूपं नारसिंहं तमच्युतम्

スカルマは言った。「ヴィシュヌ—クリシュナ、ハリ、ラーマ；ムクンダ、マドゥスーダナ；ヴィシュヌの御姿なるナーラーヤナ；そしてナラシンハ—不滅にして誤りなきアチュタを念ずる。」

Verse 2

केशवं पद्मनाभं च वासुदेवं च वामनम् । वाराहं कमठं मत्स्यं हृषीकेशं सुराधिपम्

（我は唱える）ケーシャヴァ、パドマナーバ、ヴァースデーヴァ、ヴァーマナ；ヴァラーハ、クールマ、マツヤ；そしてフリシーケーシャ—諸天の主を。

Verse 3

विश्वेशं विश्वरूपं च अनंतमनघं शुचिम् । पुरुषं पुष्कराक्षं च श्रीधरं श्रीपतिं हरिम्

我はハリを礼拝する—万有の主、宇宙そのものの御姿；無限にして無垢、清浄；至上のプルシャ、蓮華の眼を持ち；シュリーを戴く者、シュリーの主を。

Verse 4

श्रीनिवासं पीतवासं माधवं मोक्षदं प्रभुम् । इत्येवं हि समुच्चारं नामभिर्मानवाः सदा

「シュリーニヴァーサ、ピータヴァーサ、マーダヴァ、解脱（モークシャ）を授ける主、至上の大主」—まことに人々は常に、このように御名を合わせて唱えるべきである。

Verse 5

प्रकुर्वंति नराः सर्वे बालवृद्धाः कुमारिकाः । स्त्रियो हरिं सुगायंति गृहकर्मरताः सदा

人々は皆、幼子も老い人も若き乙女も加わり、家の務めに常に励む女たちも、甘美な声でハリ（Hari）を讃えて歌う。

Verse 6

आसने शयने याने ध्याने वचसि माधवम् । क्रीडमानास्तथा बाला गोविंदं प्रणमंति ते

座しても、臥しても、旅しても、瞑想しても、語るときも――童心の信者たちは、遊びの最中でさえ、マーダヴァ（Mādhava）に、ゴーヴィンダ（Govinda）に礼拝する。

Verse 7

दिवारात्रौ सुमधुरं ब्रुवंति हरिनाम च । विष्णूच्चारो हि सर्वत्र श्रूयते द्विजसत्तम

昼も夜も、彼らは甘美にハリの御名を唱える。まことに、至るところでヴィシュヌの称名が聞こえるのだ、ああ、最勝の二度生まれよ。

Verse 8

वैष्णवेन प्रभावेण मर्त्या वर्तंति भूतले । प्रासादकलशाग्रेषु देवतायतनेषु च

ヴァイシュナヴァの霊威の力により、世の人々は地上に住み歩む――寺院の尖塔や宝瓶の頂においても、また神々の聖所の内においても。

Verse 9

यथा सूर्यस्य बिंबानि तथा चक्राणि भांति च । वैकुंठे दृश्यते भावस्तद्भावं जगतीतले

太陽の映る円盤が現れるように、天上の輪もまた輝く。ヴァイクンタ（Vaikuṇṭha）に見られるいかなる境地も、そのままの相がこの地上にも見いだされる。

Verse 10

तेन राज्ञा कृतं विप्र पुण्यं चापि महात्मना । विष्णुलोकस्य समतां तथानीतं महीतलम्

おおブラーフマナよ、その大いなる魂の王は大いなる功徳を積み、かくして大地をヴィシュヌの世界に等しい境地へと導いた。

Verse 11

नहुषस्यापि पुत्रेण वैष्णवेन ययातिना । उभयोर्लोकयोर्भावमेकीभूतं महीतलम्

またヤヤーティー——ナフシャの子にして篤きヴァイシュナヴァ——も、二つの世界のありさまを地上において一つに結び合わせた。

Verse 12

भूतलस्यापि विष्णोश्च अंतरं नैव दृश्यते । विष्णूच्चारं तु वैकुंठे यथा कुर्वंति वैष्णवाः

大地とヴィシュヌとの間に差異はまったく見られず、ヴァイクンタにおいてもヴァイシュナヴァたちは同じようにヴィシュヌの御名を唱える。

Verse 13

भूतले तादृशोच्चारं प्रकुर्वंति च मानवाः । उभयोर्लोकयोर्विप्र एकभावः प्रदृश्यते

地上でも人々はそのように唱え、ブラーフマナよ、二つの世界において一つの同一なる境地が現れているのが見える。

Verse 14

जरारोगभयं नास्ति मृत्युहीना नरा बभुः । दानभोगप्रभावश्च अधिको दृश्यते भुवि

老いと病の恐れはなく、人々は死を離れた。さらに地上では、ダーナ（布施）と正しい享受の力がとりわけ大いなるものとして現れた。

Verse 15

पुत्राणां तु सुखं पुण्यमधिकं पौत्रजं नराः । प्रभुंजंति सुखेनापि मानवा भुवि सत्तम

しかし、孫によって生じる喜びは、子による喜びよりもいっそう功徳が大きいとされる。地上の人々はその安楽をたやすく味わう、ああ最上の人よ。

Verse 16

विष्णोः प्रसाददानेन उपदेशेन तस्य च । सर्वव्याधिविनिर्मुक्ता मानवा वैष्णवाः सदा

ヴィシュヌの恩寵を受け、その教えに従うことによって、ヴァイシュナヴァの人々は常にあらゆる病から解き放たれる。

Verse 17

स्वर्गलोकप्रभावो हि कृतो राज्ञा महीतले । पंचविंशप्रमाणेन वर्षाणि नृपसत्तम

まことに、王の中の最勝者よ、その王は地上に天界のごとき輝きを打ち立て、二十五年の満ちた時のあいだそれを保った。

Verse 18

गदैर्हीना नराः सर्वे ज्ञानध्यानपरायणाः । यज्ञदानपराः सर्वे दयाभावाश्च मानवाः

すべての人は病を離れ、知と禅定に専心する。すべての人は祭祀と布施に励み、また人々はみな慈悲の心を具えている。

Verse 19

उपकाररताः पुण्या धन्यास्ते कीर्तिभाजनाः । सर्वे धर्मपरा विप्र विष्णुध्यानपरायणाः

他者を利することを喜ぶ者は、清らかで福徳に満ち、尽きぬ名声に値する。おおブラーフマナよ、彼らは皆ダルマに帰依し、ヴィシュヌの瞑想に全身全霊を捧げている。

Verse 20

राज्ञा तेनोपदिष्टास्ते संजाता वैष्णवा भुवि । विष्णुरुवाच । श्रूयतां नृपशार्दूल चरित्रं तस्य भूपतेः

その王に教え導かれて、彼らは地上でヴァイシュナヴァとなった。ヴィシュヌは言われた。「聞け、王たちの虎よ、かの君主の物語を。」

Verse 21

सर्वधर्मपरो नित्यं विष्णुभक्तश्च नाहुषिः । अब्दानां तत्र लक्षं हि तस्याप्येवं गतं भुवि

ナフシャの子孫は常にあらゆるダルマの務めに励み、ヴィシュヌの信奉者であった。そこで彼は同じあり方で地上に住し、まことに十万年が過ぎた。

Verse 22

नूतनो दृश्यते कायः पंचविंशाब्दिको यथा । पंचविंशाब्दिको भाति रूपेण वयसा तदा

身体は新たに甦ったかのように見え、まるで二十五歳であるかのようだ。そのとき姿も年齢も二十五歳のように輝く。

Verse 23

प्रबलः प्रौढिसंपन्नः प्रसादात्तस्य चक्रिणः । मानुषा भुवमास्थाय यमं नैव प्रयांति ते

円盤を携えるその主の恩寵により、彼らは強大となり、円熟した力を具える。人の世にとどまり、ヤマのもとへは決して赴かない。

Verse 24

रागद्वेषविनिर्मुक्ताः क्लेशपाशविवर्जिताः । सुखिनो दानपुण्यैश्च सर्वधर्मपरायणाः

貪りと憎しみを離れ、苦悩の縄目を免れて、彼らは安楽である。布施によって功徳を積み、あらゆるダルマに帰依して生きる。

Verse 25

विस्तारं तेजनाः सर्वे संतत्यापि गता नृप । यथा दूर्वावटाश्चैव विस्तारं यांति भूतले

王よ、かの光り輝く者たちは、その血統とともに広く増え広がった。ちょうどドゥールヴァ草とバニヤンの樹が大地に大きく繁茂するように。

Verse 26

यथा ते मानवाः सर्वे पुत्रपौत्रैः प्रविस्तृताः । मृत्युदोषविहीनास्ते चिरं जीवंति वै जनाः

かくして彼らは皆、子や孫によって栄え広がり、死という過失を離れて、まことに久しく生きる。

Verse 27

स्थिरकायाश्च सुखिनो जरारोगविवर्जिताः । पंचविंशाब्दिकाः सर्वे नरा दृश्यंति भूतले

地上では、すべての人が堅固な身を保ち、安楽にして老いと病を離れ、各々が二十五歳の姿であると見える。

Verse 28

सत्याचारपराः सर्वे विष्णुध्यानपरायणाः । एवं सर्वे च मर्त्यास्ते प्रसादात्तस्य चक्रिणः

彼らは皆、真実の行いを尊び、ヴィシュヌへの禅想にひたすら帰依していた。かくして一切の人々は、円盤を持つ主の御恩寵によりそのようになった。

Verse 29

संजाता मानवाः सर्वे दानभोगपरायणाः । मृतो न श्रूयते लोके मर्त्यः कोपि नरोत्तम

人々は皆、ダーナ（布施）と正しい享受に心を向けた。世において、最上の人よ、いかなる凡夫の死すら聞かれない。

Verse 30

शोकं नैव प्रपश्यंति दोषं नैव प्रयांति ते । यद्रूपं स्वर्गलोकस्य तद्रूपं भूतलस्य च

彼らはまったく悲しみを見ず、また過ちにも堕ちない。天界の相こそ、そのまま地上の相でもあるからである。

Verse 31

संजातं मानवश्रेष्ठ प्रसादात्तस्य चक्रिणः । विभ्रष्टा यमदूतास्ते विष्णुदूतैश्च ताडिताः

人の中の最勝者よ、円盤を携える主の恩寵によってこうなった。ヤマの使者たちは退けられ、ヴィシュヌの使者に打たれた。

Verse 32

रुदमाना गताः सर्वे धर्मराजं परस्परम् । तत्सर्वं कथितं दूतैश्चेष्टितं भूपतेस्तु तैः

彼らは泣きながら皆そろってダルマラージャ（ヤマ）のもとへ赴いた。使者たちはその王の一切の行いと振る舞いを余すところなく報告した。

Verse 33

अमृत्युभूतलं जातं दानभोगेन भास्करे । नहुषस्यात्मजेनापि कृतं देवययातिना

バースカラ（太陽）よ、施しの賜物を享受し、またダーナ（布施）を行うことによって、大地は死なき境となった。これはナフシャの神なる子ヤヤーティによっても成し遂げられた。

Verse 34

विष्णुभक्तेन पुण्येन स्वर्गरूपं प्रदर्शितम् । एवमाकर्णितं सर्वं धर्मराजेन वै तदा

ヴィシュヌに帰依するその者の功徳によって、天界そのものの相が示された。かくしてその時、ダルマラージャは確かにすべてを聞き届けた。

Verse 35

धर्मराजस्तदा तत्र दूतेभ्यः श्रुतविस्तरः । चिंतयामास सर्वार्थं श्रुत्वैवंनृपचेष्टितम्

そのときダルマラージャはその場で、使者たちから詳しい報告を聞き、かくのごとき王の振る舞いを知って、事の全体を深く思案した。

Verse 75

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे पंचसप्ततितमोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』のブーミ・カンダにおける、ヴェーナ物語の中の「母と父の聖なるティールタ」を説き、ヤヤーティの物語を述べた第七十五章は終わる。