Adhyaya 73

Verse 1

पिप्पल उवाच । गते तस्मिन्महाभागे दूत इंद्रस्य वै पुनः । किं चकार स धर्मात्मा ययातिर्नहुषात्मजः

ピッパラは言った。「その大いに幸いなる者が去った後、インドラの使者が再び来た。さて、ナフシャの子、法に生きるヤヤーティはその時いかなる行いをしたのか。」

Verse 2

सुकर्मोवाच । तस्मिन्गते देववरस्य दूते स चिंतयामास नरेंद्रसूनुः । आहूय दूतान्प्रवरान्स सत्वरं धर्मार्थयुक्तं वच आदिदेश

スカルマは言った。「最上の神の使者が去ると、王子は思索に沈んだ。やがて急ぎ、選りすぐりの使者たちを召し集め、ダルマと実利にかなう言葉で命を下した。」

Verse 3

गच्छंतु दूताः प्रवराः पुरोत्तमे देशेषु द्वीपेष्वखिलेषु लोके । कुर्वंतु वाक्यं मम धर्मयुक्तं व्रजंतु लोकाः सुपथा हरेश्च

最勝の使者たちは出で立て、ああ最上の都よ、全世界のあらゆる国土と島々へ。ダルマにかなうわが言葉を告げ、人々が善き道—すなわちハリの道—を歩むようにせよ。

Verse 4

भावैः सुपुण्यैरमृतोपमानैर्ध्यानैश्च ज्ञानैर्यजनैस्तपोभिः । यज्ञैश्च दानैर्मधुसूदनैकमर्चंतु लोका विषयान्विहाय

清らかで大いなる功徳をもつ、甘露（アムリタ）にも似た信愛の情をもって、禅定と霊知によって、礼拝と苦行によって、ヤジュニャと布施によって、感官の対象を捨て、人々はただマドゥスーダナのみを礼拝せよ。

Verse 5

सर्वत्र पश्यंत्वसुरारिमेकं शुष्केषु चार्द्रेष्वपि स्थावरेषु । अभ्रेषु भूमौ सचराचरेषु स्वीयेषु कायेष्वपि जीवरूपम्

彼らは至るところに、ただ一なる阿修羅の敵（ヴィシュヌ）を観よ。乾けるものにも潤えるものにも、動かぬものの中にも。雲にも大地にも、動くものと動かぬものすべての中にも、さらに自らの身体の内にも、生命そのものの姿として。

Verse 6

देवं तमुद्दिश्य ददंतु दानमातिथ्यभावैः परिपैत्रिकैश्च । नारायणं देववरं यजध्वं दोषैर्विमुक्ता अचिराद्भविष्यथ

その神に向けて施しをなせ。客を迎える心をもって布施し、また祖霊への供物を捧げよ。神々の中の最勝者ナーラーヤナを礼拝せよ。過失を離れ、汝らはほどなく清められん。

Verse 7

यो मामकं वाक्यमिहैव मानवो लोभाद्विमोहादपि नैव कारयेत् । स शास्यतां यास्यति निर्घृणो ध्रुवं ममापि चौरो हि यथा निकृष्टः

貪りや迷妄のゆえに、ここにおいてわが命を実行しない者がいるなら、その無慈悲なる者は必ず罰を受ける。まことに彼は、卑しき盗人のごとく、わたしに対してさえ然り。

Verse 8

आकर्ण्य वाक्यं नृपतेश्च दूताःसंहृष्टभावाः सकलां च पृथ्वीम् । आचख्युरेवं नृपतेः प्रणीतमादेशभावं सकलं प्रजासु

王の言葉を聞いた使者たちは歓喜に満ち、全地を巡って、王が下した勅命の全き趣旨を万民の中にこのように告げ知らせた。

Verse 9

विप्रादिमर्त्या अमृतं सुपुण्यमानीतमेवं भुवि तेन राज्ञा । पिबंतु पुण्यं परिवैष्णवाख्यं दोषैर्विहीनं परिणाममिष्टम्

かくしてその王は、この地上にもたらした、最上の功徳を具えた甘露を。婆羅門をはじめ諸々の人々よ、「遍くヴァイシュナヴァの供養」と呼ばれるこの清浄なる聖なる賜物を飲め。過失なく、望む果を結ぶ。

Verse 10

श्रीकेशवं क्लेशहरं वरेण्यमानंदरूपं परमार्थमेवम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

人々よ、名の甘露を飲め——苦悩を除き、最も尊ぶべき、歓喜そのものを本性とし、最高の真理であるシュリー・ケーシャヴァの御名を。過失を滅するこの名甘露は、まことに神聖なる王によってもたらされた。

Verse 11

सखड्गपाणिं मधुसूदनाख्यं तं श्रीनिवासं सगुणं सुरेशम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

人々よ、御名の甘露を飲め——剣を手にし、マドゥスーダナと称される、神々の主シュリーニヴァーサ、相を具えて顕れる至上者（サグナ）の御名を。過失を除くこの名甘露は、神々の命により世にもたらされた。

Verse 12

श्रीपद्मनाथं कमलेक्षणं च आधाररूपं जगतां महेशम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

甘露にも似た聖なる御名——蓮華の眼をもつ主、諸世界の支え、大いなる主（マヘーシャ）たるシュリー・パドマナータの御名は、過失を除き、神々の命によりまことにもたらされた。すべての人々よ、それを飲め。

Verse 13

पापापहं व्याधिविनाशरूपमानंददं दानवदैत्यनाशनम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

それは罪を滅し、病を破る相となり、至福を授け、ダーナヴァとダイティヤを討ち滅ぼす。過失を除く聖なる御名の甘露は、神々の命により運ばれて、まことに到来した。人々よ、これを飲め。

Verse 14

यज्ञांगरूपं चरथांगपाणिं पुण्याकरं सौख्यमनंतरूपम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

御名の甘露がここにある—神々の命により運ばれ—ヤジュニャそのもののように清らかで、手に円盤（チャクラ）を携え、功徳の源となり、安楽を授け、形は無量である。過失をことごとく除くゆえ、人々よ、まことにこれを飲め。

Verse 15

विश्वाधिवासं विमलं विरामं रामाभिधानं रमणं मुरारिम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

人々よ、天界の王によってもたらされた御名の甘露を飲め。それは宇宙の無垢なる依処、究竟の安らぎ、「ラーマ」と称される、喜びを与える主ムラーリにして、過失を除く者である。

Verse 16

आदित्यरूपं तमसां विनाशं बंधस्यनाशं मतिपंकजानाम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

それは太陽の相をなし、闇を滅する者。束縛を打ち砕き、智慧の蓮華を開かせる。過失を除く聖なる御名の甘露は、天界の王によってまことに運ばれた。諸世界よ、これを飲め。

Verse 17

नामामृतं सत्यमिदं सुपुण्यमधीत्य यो मानव विष्णुभक्तः । प्रभातकाले नियतो महात्मा स याति मुक्तिं न हि कारणं च

この御名の甘露は真実であり、きわめて大いなる功徳をもつ。これを学ぶ者が、ヴィシュヌの信徒として、黎明に戒めを守り心を制するなら、その大いなる魂は解脱に至る。疑いの余地はない。

Verse 73

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरिते त्रिसप्ततितमोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』ブーミ・カーンダにおける、ヴェーナの物語、祖霊の聖地ピトリ・ティールタの叙述、ヤヤーティの事績に属する第七十三章はここに終わる。