Adhyaya 44
The Deeds of Sukalā in the Vena Narrative: Battle, Liberation of the Boar-King, and Gandharva-Kingship
強大な猪の首領によって軍勢が潰走させられると、王は憤激し、弓を執り、時そのもののごとき矢をもって進み出た。だが迅速にして猛き猪王コラヴァラはその攻めを乱し、王の馬は怯えて倒れ、戦いは戦車同士の対決へと移る。 猪の首領は咆哮し、戦車を失ったコーサラの兵を次々となぎ倒す。ついに正しき王ヒタが棍棒で彼を討ち取った。命終の瞬間、猪王はハリの住処に至り、インドラをはじめ諸神は花の雨、白檀とサフランの香雨、天上の歓喜をもってこれを讃えた。 やがて四臂の神聖なる姿が現れ、ヴィマーナに乗って昇天し、インドラに敬われる。旧き身を捨てたのち、彼はガンダルヴァの王となり、神々に証されるダルマの成就としての解脱と高揚が示される。
Shlokas
Verse 1
चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः । सुकलोवाच । स्वसैन्यं दुर्धरं दृष्ट्वा निर्जितं दुर्धरेण तम् । चुकोप भूपतिः क्रूरं दुःसहं शूकरं प्रति
スカラは言った。「抗し難き自軍が、あの強者によって打ち破られたのを見て、王は耐え難き猪に向かい、残酷な怒りを燃え上がらせた。」
Verse 2
धनुरादाय वेगेन बाणं कालानलोपमम् । तस्याभिमुखमेवासौ हयेनाभिससार सः
彼は弓を取り、時の火にも似た矢を素早くつがえ、正面から相手に向かって馬上より突進した。
Verse 3
स यदा नृपतिं हयपृष्ठगतं वरपौरुषयुक्तममित्रहणम् । परिपश्यति शूकरयूथपतिः प्रगतोभिमुखं रणभूमितले
猪の群れの長は、戦場のただ中で、馬上の王—すぐれた武勇を備え、敵を討つ者—がまっすぐ自分に迫り来るのを見ると、
Verse 4
निशितेन शरेण हतो हि यदा नृपतेर्हयपादतले प्रगतः । तमिहैव विलंघ्य च वेगमनाः प्रखरेण जवेन च कोलवरः
王の馬の蹄の下へと迫ったその者が鋭い矢に倒れるや、コーラヴァラは速さに心を定め、ただちにその身を跳び越えて、猛き疾さで駆け抜けた。
Verse 5
व्यथितस्तुरगः सकिरिःकिटिना न हि याति क्षितौ स हि विद्धगतिः । तुरगः पतितो भुवि तुंडहतो लघुस्यंदनमेव गतो नृपतिः
馬はキリフキティに苦しめられ、進路を断たれて地を走れなくなった。馬は口先を打たれて地に倒れ、王は軽き戦車のみで進んだ。
Verse 6
स हि गर्जति शूकरजातिरवैरथसंस्थितकोशल येन जवैः । गदया निहतः किल भूपतिना रणमध्यगतः स हि यूथपतिः
猪族に生まれた群れの長は、轟くように咆哮する。疾き突進で、戦車なきまま立つコーサラの軍勢を打ち倒したが、戦いのただ中で、王のガダー（棍棒）によりまことに討たれた。
Verse 7
परित्यज्य तनुं च स्वकां हि तदा गत एव हरेर्गृहमेव वरम्
自らの身を捨てて、彼はまことにハリ（Hari）の御住処へ赴いた――それこそ最上にして最善の帰依の境地である。
Verse 8
कृत्वा हि युद्धं समरे हितेन राज्ञा समं शूकरराजराजः । पपात भूमौ च हतो यदा तु ववर्षिरे देववराः सुपुष्पैः
正しき王ヒタと戦場で戦いを交えたのち、猪の王は討たれて地に倒れた。そのとき最勝のデーヴァたちは美しい花を雨のように降らせた。
Verse 9
तस्योर्ध्वगः पुष्पचयः सुजातः संतानकानामिव सौरभश्च । सकुंकुमैश्चंदनवृष्टिमेव कुर्वंति देवाः परितुष्यमाणाः
そこから、サムターナカ樹の花のように芳しい、整った花の堆が上方へと立ちのぼった。歓喜したデーヴァたちは、紅花（サフラン）を交えた白檀の雨を降らせた。
Verse 10
विमृश्यमानः स हि तेन राज्ञा चतुर्भुजः सोपि बभूव राजन् । दिव्यांबरोभूषणदिव्यरूपः स्वतेजसा भाति दिवाकरो यथा
その王が彼を観想していると、彼もまた、王よ、四臂となった。天の衣をまとい、天上の荘厳を身に着け、神聖なる妙相を具え、自らの光で太陽のごとく輝いた。
Verse 11
दिव्येन यानेन दिवं गतो यदा सुपूज्यमानः सुरराजदेवैः । गंधर्वराजः स बभूव भूयः पूर्वं स्वकं कायमिहैव हित्वा
神なる天の車に乗って天界へ赴き、インドラと諸デーヴァに深く敬われたとき、彼は再びガンダルヴァの王となった――まずここで旧き身を捨ててから。
Verse 44
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』のブーミ・カーンダにおけるヴェーナ物語、スカラーの生涯と功徳を説く第四十四章は終わる。