Adhyaya 26

Verse 1

सूत उवाच । तं पुत्रं निहतं श्रुत्वा सा दितिर्दुःखपीडिता । पुत्रशोकेन तेनैव संदग्धा द्विजसत्तमाः

スータは言った。わが子が討たれたと聞いて、ディティは悲嘆に打ちひしがれた。その子を失った嘆きに焼き尽くされ、再生者の最勝たちよ、彼女は内より燃えるかのようであった。

Verse 2

पुनरूचे महात्मानं कश्यपं मुनिपुंगवम् । इंद्रस्यापि सुदुष्टस्य वधार्थं द्विजसत्तम

彼女は再び、大いなる魂をもつカश्यパ、牟尼の中の最勝者に語った。「再生者の最勝よ、（これは）甚だしく邪悪となったインドラさえも討つためである。」

Verse 3

ब्रह्मतेजोमयं तीव्रं दुःसहं सर्वदैवतैः । पुत्रैकं दीयतां कांत सुप्रियाहं यदा विभो

「この激しい光輝は、梵天ブラフマーの燃えるテージャスより成り、あらゆる神々にも耐え難い。ゆえに、愛しき方よ、ただ一人の子をお授けください（それを担わせるために）。私はあなたに最も愛される者、偉大なる主よ。」

Verse 4

कश्यप उवाच । निहतौ बलवृत्रौ च मम पुत्रौ महाबलौ । अघमाश्रित्य देवेन इंद्रेणापि दुरात्मना

カश्यパは言った。「我が二人の大いなる力を持つ子、バラとヴリトラは討たれた。邪心の神インドラが、罪に依って彼らを殺したのだ。」

Verse 5

तस्यैव च वधार्थाय पुत्रमेकं ददाम्यहम् । वर्षाणां तु शतैकं त्वं शुचिर्भव यशस्विनि

「まさに彼を討つために、私は汝に一人の子を授けよう。百年のあいだ清浄を保て、誉れ高き者よ。」

Verse 6

एवमुक्त्वा स योगींद्रो हस्तं शिरसि वै तदा । दत्त्वादित्या सहैवासौ गतो मेरुं तपोवनम्

そう語り終えると、ヨーギンの主はそのとき（彼女の）頭に手を置いた。さらにアーディティヤを伴い、メル山の苦行林へと赴いた。

Verse 7

तपस्तताप सा देवी तपोवननिवासिनी । शुचिष्मती सदा भूत्वा पुत्रार्था द्विजसत्तम

その女神は苦行林に住み、厳しいタパスを修した。常に清浄にして光輝を保ち、子を得んがために行じたのだ、二度生まれの最勝者よ。

Verse 8

ततो देवः सहस्राक्षो ज्ञात्वा उद्यममेव च । दित्याश्चैव महाभाग अंतरप्रेक्षकोऽभवत्

そのとき千眼の神インドラは、その企ての真意を悟り、—おお高貴なる者よ—ディティヤたちの中にも姿なき観察者として在った。

Verse 9

पंचविंशाब्दिको भूत्वा देवराड्दैवतोपमः । ब्राह्मणस्य च रूपेण तस्याश्चांतिकमागतः

二十五歳の姿となり、神々の王は神にも似た輝きを帯びて、ブラーフマナの姿を取り、彼女のもとへ近づいた。

Verse 10

स तां प्रणम्य धर्मात्मा मातरं तपसान्विताम् । तयोक्तस्तु सहस्राक्षो भवान्को द्विजसत्तम

法にかなう心の者は、苦行の力を備えた母に礼拝した。すると千眼者（インドラ）は彼に言った。「汝は誰ぞ、二度生まれし者の最勝よ。」

Verse 11

तामुवाच सहस्राक्षः पुत्रोऽहं तव शोभने । ब्राह्मणो वेदविद्वांश्च धर्मं जानामि भामिनि

千眼者は彼女に告げた。「麗しき御方よ、我は汝の子。ヴェーダに通じたブラーフマナにして、ダルマを知る、情熱の御方よ。」

Verse 12

तपसस्तव साहाय्यं करिष्ये नात्र संशयः । शुश्रूषति स तां देवीं मातरं तपसान्विताम्

「汝の苦行を必ず助けよう。疑いはない。」こうして彼は、苦行の威力を備えた母なる女神に仕え奉った。

Verse 13

तमिंद्रं सा न जानाति आगतं दुष्टकारिणम् । धर्मपुत्रं विजानाति शुश्रूषंतं दिने दिने

彼女は悪をなす者として来たインドラを見分けず、ただダルマの子をこそ、日ごとに敬虔に仕える者として見知っている。

Verse 14

अंगं संवाहयेद्देव्याः पादौ प्रक्षालयेत्ततः । पत्रं मूलं फलं तत्र वल्कलाजिनमेव च

女神の御身をやさしく摩り、ついで御足を洗い奉れ。さらにそこに、葉・根・果を供え、樹皮の衣と鹿皮をも捧げよ。

Verse 15

ददात्येवं स धर्मात्मा तस्यै दित्यै सदैव हि । भक्त्या संतोषिता तस्य संतुष्टा तमभाषत

かくしてその法にかなう人は常にディティに捧げた。彼女はその信愛に喜び、満ち足りて、彼に語りかけた。

Verse 16

पुत्रे जाते महापुण्ये इंद्रे च निहते सति । कुरु राज्यं महाभाग पुत्रेण मम दैवकम्

大いなる功徳の子が生まれ、しかもインドラが討たれた今、幸いなる者よ、王権を執れ。わが運命はわが子と結ばれている。

Verse 17

एवमस्तु महाभागे ते प्रसादाद्भविष्यति । तस्याश्चैवांतरं प्रेप्सुरभवत्पाकशासनः

「そのとおりに、気高き御方よ。あなたの御加護により成就するでしょう。」そしてパーカシャーサナ（インドラ）は彼女につけ入る機を求め、隙の時をうかがった。

Verse 18

ऊने वर्षशते चास्या ददर्शांतरमच्युतः । अकृत्वा पादयोः शौचं दितिः शयनमाविशत्

百年も満たぬうちに、アチュタ（ヴィシュヌ）は彼女の行いに一つの隙を見いだした。ディティはまず足を清めることもなく、床に横たわった。

Verse 19

शय्यांते सा शिरः कृत्वा मुक्तकेशातिविह्वला । निद्रामाहारयामास तस्याः कुक्षिं प्रविश्य ह

床の端に頭を置き、髪をほどいたまま大いに乱れ、彼女は眠りに落ちた――まるで自らの胎内へと入りゆくかのように。

Verse 20

वज्रपाणिस्ततो गर्भं सप्तधा तं न्यकृंतत । वज्रेण तीक्ष्णधारेण रुरोद उदरे स्थितः

そのとき金剛手（ヴァジュラパーニ）は、鋭い刃の金剛杵でその胎児を七つに断ち割った。腹内にある者は泣き叫んだ。

Verse 21

स गर्भस्तत्र विप्रेंद्रा इंद्रहस्तगतेन वै । रोदमानं महागर्भं तमुवाच पुनः पुनः

おお婆羅門の最勝者よ、そこでその胎児はまことにインドラの手に渡った。インドラは泣きわめくその大いなる胎児に、幾度も語りかけた。

Verse 22

शतक्रतुर्महातेजा मा रोदीरित्यभाषत । सप्तधा कृतवाञ्छक्रस्तं गर्भं दितिजं पुनः

百の祭祀を司る大威光のシャクラ（インドラ）は言った。「泣くな。」そしてシャクラは、ディティより生じたその胎児を、さらにまた七つに断ち割った。

Verse 23

एकैकं सप्तधा च्छित्त्वा रुदमानं स देवराट् । एवं वै मरुतो जातास्ते तु देवा महौजसः

神々の王は、泣き叫ぶ彼らをそれぞれ七つに切り分けてそうなした。かくしてまことにマルトたちが生まれた――大いなる力を具えた神々である。

Verse 24

यथा इंद्रेण ते प्रोक्ता बभूवुर्नामभिस्ततः । अतिवीर्य महाकायास्तीव्र तेजः पराक्रमाः

インドラが告げたとおり、彼らはその名によって後に知られるようになった――並外れた力と巨大な身を備え、烈しい光輝と勇猛の武威を有する。

Verse 25

एकोना वै बभूवुस्ते पंचाशन्मरुतस्ततः । मरुतो नाम ते ख्याता इंद्रमेव समाश्रिताः

その後、彼らは四十九となった。以来「マルト」と称えられ、その名で名高く、ただインドラのみに帰依した。

Verse 26

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे मरुदुत्पत्तिर्नाम षड्विंशोऽध्यायः

かくして、栄光ある『パドマ・プラーナ』ブーミ・カンダにおける「マルトの起源」と名づけられた第二十六章は終わる。

Verse 27

क्रमशस्तानि राज्यानि पृथुपूर्वाणि तानि वै । स देवः पुरुषः कृष्णः सर्वव्यापी जगद्गुरुः

順次に、プṛトゥの国をはじめとするそれらの王国は定められた。彼こそまさしく神なる御方、クリシュナ――遍く行き渡り、世界のグルである。

Verse 28

तपोजिष्णुर्महातेजाः सर्व एकः प्रजापतिः । पर्जन्यः पावकः पुण्यः सर्वात्मा सर्व एव हि

彼は苦行の力そのものであり、偉大なる光輝を具えた、万有の唯一の主・プラジャーパティである。彼は雨を授けるパルジャニヤ、浄火パーヴァカ、そして聖なる者—まことに一切の自己であり、実に存在するすべてである。

Verse 29

तस्य सर्वमिदं पुण्यं जगत्स्थावरजंगमम् । भूतसर्गमिमं सम्यग्जानतो द्विजसत्तम

おお、最勝の二度生まれの者よ。この衆生の創造を正しく知る人にとって、この全世界—不動なるものと動くもの—はことごとく功徳（プンニャ）となる。

Verse 30

नावृत्तिभयमस्तीह परलोकभयं कुतः । इमां सृष्टिं महापुण्यां सर्वपापहरां शुभाम्

ここには退転の恐れはない。まして来世を恐れることがあろうか。この創造の聖なる配列は、最上の功徳にして吉祥、あらゆる罪を滅する善きものなり。

Verse 31

यः शृणोति नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते । स हि धन्यश्च पुण्यश्च स हि सत्यसमन्वितः

信心をもって聴く人は、あらゆる罪より解き放たれる。まことにその人は福徳に恵まれ、功徳を具え、まことに真実（まこと）を備える。

Verse 32

यः शृणोति इमां सृष्टिं स याति परमां गतिम् । सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं स गच्छति

この創造の説を聴く者は、最上の境地に至る。あらゆる罪より心が清められ、彼はヴィシュヌの世界へと赴く。