Adhyaya 110

Verse 1

कुंजल उवाच । आमंत्र्य स मुनीन्सर्वान्वशिष्ठं तपतांवरम् । समुत्सुको गंतुकामो नहुषो दानवं प्रति

クンジャラは言った。すべての牟尼、とりわけ苦行者の最勝ヴァシシュタに別れを告げ、ナフシャは胸を躍らせ旅立ちを望み、ダーナヴァのもとへ向かった。

Verse 2

ततस्ते मुनयः सर्वे वशिष्ठाद्यास्तपोधनाः । आशीर्भिरभिनंद्यैनमायुपुत्रं महाबलम्

そのときヴァシシュタら、苦行の功徳に富むすべての牟尼は、アーユの強大なる子を祝福の言葉で讃え、敬って寿いだ。

Verse 3

आकाशे देवताः सर्वा जघ्नुर्वै दुंदुभीन्मुदा । पुष्पवृष्टिं प्रचक्रुस्ते नहुषस्य च मूर्धनि

天空では諸天が歓喜してドゥンドゥビを打ち鳴らし、ナフシャの頭上に花の雨を降らせた。

Verse 4

अथ देवः सहस्राक्षः सुरैः सार्द्धं समागतः । ददौ शस्त्राणि चास्त्राणि सूर्यतेजोपमानि च

やがて千眼の神サハスラークシャ（インドラ）が諸天とともに来臨し、太陽の輝きに等しい武器と神聖なるアストラを授けた。

Verse 5

देवेभ्यो नृपशार्दूलो जगृहे द्विजसत्तम । तानि दिव्यानि चास्त्राणि दिव्यरूपोपमोऽभवत्

おお最勝のバラモンよ、王たちの虎は諸天よりその天上の武器を受け取った。かの神聖なる武具によって、彼は光輝において神の御姿にも比すべきものとなった。

Verse 6

अथ ता देवताः सर्वाः सहस्राक्षमथाब्रुवन् । स्यंदनो दीयतामस्मै नहुषाय सुरेश्वर

そのとき諸神は皆、千眼のインドラに告げた。「神々の主よ、ナフシャに戦車をお授けください。」

Verse 7

देवानां मतमाज्ञाय वज्रपाणिः स्वसारथिम् । आहूय मातलि तं तु आदिदेश ततो द्विज

神々の決定を悟った金剛手インドラは、自らの御者マータリを呼び寄せ、そして命じた、婆羅門よ。

Verse 8

एनं गच्छ महात्मानमुह्यतां स्यंदनेन वै । सध्वजेन महाप्राज्ञमायुजं समरोद्यतम्

「あの大いなる魂の者のもとへ行け。旗を掲げた戦車で彼を運べ――大いに賢きアユジャ、戦いに備え、戦へと心を定めた者を。」

Verse 9

स चोवाच सहस्राक्षं करिष्ये तवशासनम् । एवमुक्त्वा जगामाशु ह्यायुपुत्रं रणोद्यतम्

彼は千眼のインドラに言った。「あなたのご命令を成し遂げましょう。」そう言うと、戦いの備えあるアーユの子のもとへ急ぎ向かった。

Verse 10

राजानं प्रत्युवाचैव देवराजस्य भाषितम् । विजयी भव धर्मज्ञ रथेनानेन संगरे

彼は王に、神々の王の言葉をそのまま告げた。「ダルマを知る者よ、この戦車にて戦場で勝利せよ。」

Verse 11

इत्युवाच सहस्राक्षस्त्वामेव नृपतीश्वर । जहि त्वं दानवं संख्ये तं हुंडं पापचेतनम्

千眼者サハスラークシャ（インドラ）はこう告げた。「王たちの主よ――まことにただ汝のみ――戦場にて、罪に心を染めたダーナヴァ、フンダを討て。」

Verse 12

समाकर्ण्य स राजेंद्र सानंदपुलकोद्गमः । प्रसादाद्देवदेवस्य वशिष्ठस्य महात्मनः

これを聞くや、王の中の王よ、彼は歓喜に震え、喜びのあまり毛が逆立った。これは神々の神の恩寵、偉大なる聖仙ヴァシシュタの加護による。

Verse 13

दानवं सूदयिष्यामि समरे पापचेतनम् । देवानां च विशेषेण मम मायापचारितम्

戦いにおいて、邪なる意を抱くそのダーナヴァを我は討つ。彼は我がマーヤーの力により、とりわけ神々に敵対するよう駆り立てられた者である。

Verse 14

एवमुक्ते महावाक्ये नहुषेण महात्मना । अथायातः स्वयं देवः शंखचक्रगदाधरः

高徳なるナフーシャがその大いなる言葉を語り終えると、主ご自身が来臨された。法螺貝と円盤と棍棒を携えて。

Verse 15

चक्राच्चक्रं समुत्पाट्य सूर्यबिंबोपमं महत् । ज्वलता तेजसा दीप्तं सुवृत्तारं शुभावहम्

円盤よりさらに円盤を引き抜き、太陽の円輪にも似た巨大なるものを現した。燃え立つ光輝に照り映え、まことに円満で、吉祥をもたらす。

Verse 16

नहुषाय ददौ देवो हर्षेण महता किल । तस्मै शूलं ददौ शंभुः सुतीक्ष्णं तेजसान्वितम्

まことに神は大いなる歓喜をもってナフシャにそれを授けた。さらにシャンブ（シヴァ）は、きわめて鋭く炎の光輝に満ちた三叉戟を彼に与えた。

Verse 17

तेन शूलवरेणासौ शोभते समरोद्यतः । द्वितीयः शंकरश्चासौ त्रिपुरघ्नो यथा प्रभुः

その優れた三叉戟を携え、彼は戦いに臨んで輝く——第二のシャンカラのごとく、トリプラを滅した主のごとく。

Verse 18

ब्रह्मास्त्रं दत्तवान्ब्रह्मा वरुणः पाशमुत्तमम् । चंद्र तेजःप्रतीकाशं शंखं च नादमंगलम्

ブラフマーはブラフマー・アストラを授け、ヴァルナは最上の縄（パーシャ）を授けた。さらに月の光のように輝き、その響きが吉祥なる法螺貝（シャンカ）もあった。

Verse 19

वज्रमिंद्रस्तथा शक्तिं वायुश्चापं समार्गणम् । आग्नेयास्त्रं तथा वह्निर्ददौ तस्मै महात्मने

インドラはヴァジュラ（雷の武器）を授け、ヴァーユは槍を、さらに弓と矢筒を授けた。アグニもまた火のアストラを与え、かくして大いなる魂の者に授けた。

Verse 20

शस्त्राण्यस्त्राणि दिव्यानि बहूनि विविधानि च । ददुर्देवा महात्मानस्तस्मै राज्ञे महौजसे

高貴なる神々は、大いなる威光を備えたその王に、数多くさまざまな天上の武器を授けた——手に取る武具も、放たれるアストラも。

Verse 21

कुंजल उवाच । अथ आयुसुतो वीरो दैवतैः परिमानितः । आशीर्भिर्नंदितश्चापि मुनिभिस्तत्त्ववेदिभिः

クンジャラは言った。「そのとき、勇ましきアーユの子は神々（デーヴァ）により正しく讃えられ、また真理を知る牟尼たちの祝福によって喜びに満たされた。」

Verse 22

आरुरोह रथं दिव्यं भास्वरं रत्नमालिनम् । घंटारवैः प्रणदंतं क्षुद्रघंटासमाकुलम्

彼は、光り輝き宝玉の花鬘で飾られた天の戦車に乗り込んだ。鐘の轟きが鳴り響き、あたり一面は無数の小鈴の涼やかな音で満ちていた。

Verse 23

रथेन तेन दिव्येन शुशुभे नृपनदंनः । दिविमार्गे यथा सूर्यस्तेजसा स्वेन वै किल

その天の戦車に乗るや、王子はひときわ輝いた。天の道において、まことに太陽が自らの光で燃え立つがごとくであった。

Verse 24

प्रतपंस्तेजसा तद्वद्दैत्यानां मस्तकेषु सः । जगाम शीघ्रं वेगेन यथा वायुः सदागतिः

その光輝を燃え立たせつつ、彼はダイティヤたちの頭上をも踏み越えるように進んだ。迅速にして激しく、常に動く風のごとくであった。

Verse 25

यत्रासौ दानवः पापस्तिष्ठते स्वबलैर्युतः । तेन मातलिना सार्द्धं वाहकेन महात्मना

その罪深きダーナヴァが自軍を頼みとして立つ場所へ――彼は偉大なる御者マータリとともに、そこへと向かった。