Adhyaya 108

Verse 1

कुंजल उवाच । ब्रह्मपुत्रो महातेजा वशिष्ठस्तपतां वरः । नहुषं तं समाहूय इदं वचनमब्रवीत्

クンジャラは言った。ブラフマーの子にして大いなる光輝を備え、苦行者の中で最勝なるヴァシシュタは、ナフシャを召して、次の言葉を告げた。

Verse 2

वनं गच्छ स्वशीघ्रेण वन्यमानय पुष्कलम् । समाकर्ण्य मुनेर्वाक्यं नहुषो वनमाययौ

「ただちに森へ行き、ためらうことなく、森の恵みを豊かに携えて来よ。」聖仙の言葉を聞くや、ナフシャは森へ向かった。

Verse 3

तत्र किंचित्सुवृत्तांतं शुश्राव नहुषो बलः । अयमेष स धर्मात्मा नहुषो नाम वीर्यवान्

そこでバラは、いくつかの高貴なる出来事の伝聞を耳にした。「これこそ法なる心を持つ者、名をナフシャといい、大いなる武勇を備える。」

Verse 4

आयोः पुत्रो महाप्राज्ञो बाल्यान्मात्रा वियोजितः । अस्यैवातिवियोगेन आयुभार्या प्ररोदिति

アーユの子は大いなる智慧を備えながら、幼き頃より母と引き離された。その激しい別離ゆえに、アーユの妻は泣き悲しんだ。

Verse 5

अशोकसुंदरी तेपे तपः परमदुष्करम् । कदा पश्यति सा देवी पुत्रमिंदुमती शुभा

アショーカスンダリーは、きわめて困難なる苦行を修した。吉祥なる女神インドゥマティは、いつその子を拝することができようか。

Verse 6

नाहुषं नाम धर्मज्ञं हृतं पूर्वं तु दानवैः । तपस्तेपे निरालंबा शिवस्य तनया वरा

かつて、ダルマに通じた正しき人ナー フシャ（Nāhuṣa）は、ダーナヴァ（Dānava）たちにさらわれた。そこでシヴァ（Śiva）のすぐれた娘ニラーランバー（Nirālambā）は、苦行（タパス）を修し始めた。

Verse 7

अशोकसुंदरी बाला आयुपुत्रस्य कारणात् । अनेनापि कदा सा हि संगता तु भविष्यति

若き乙女アショーカスンダリー（Aśokasundarī）は、アーユ（Āyu）の子ゆえに、いつになれば、まことに彼ともまた結ばれるのであろうか。

Verse 8

एवं सांसारिकं वाक्यं दिवि चारणभाषितम् । शुश्राव स हि धर्मात्मा नहुषो विभ्रमान्वितः

このように、天においてチャーラナ（Cāraṇa）たちが世俗の言葉を語った。それを、迷妄にとらわれつつも、法なる心をもつナフシャ（Nahusha）は聞き取った。

Verse 9

स गत्वा वन्यमादाय वशिष्ठस्याश्रमं प्रति । वन्यं निवेद्य धर्मात्मा वशिष्ठाय महात्मने

彼は出かけて森の食を集め、ヴァシシュタ（Vasiṣṭha）のアーシュラマへ向かった。そして法にかなう心をもって、その山林の供物を大徳の聖仙ヴァシシュタに捧げた。

Verse 10

बद्धांजलिपुटोभूत्वा भक्त्या नमितकंधरः । तमुवाच महाप्राज्ञं वशिष्ठं तपतां वरम्

合掌して敬い、信愛に首を垂れて、彼は大智のヴァシシュタ（Vasiṣṭha）—苦行者の中の第一—に語りかけた。

Verse 11

भगवञ्छ्रूयतां वाक्यमपूर्वं चारणेरितम् । एष वै नहुषो नाम्ना आयुपुत्रो वियोजितः

おお福徳なる御方よ、チャーラナ（Cāraṇa）の語った未曾有の言葉をお聞きください。これは名をナフシャ（Nahuṣa）といい、アーユ（Āyu）の子で、いまや旧き境位より離れた者です。

Verse 12

मात्रा सह सुदुःखैस्तु इंदुमत्या हि दानवैः । शिवस्य तनया बाला तपस्तेपे सुदुश्चरम्

母インドゥマティー（Indumatī）と共に—ダーナヴァ（dānava）に苦しめられ、深い悲嘆に沈みつつ—シヴァ（Śiva）の幼き娘は、きわめて苛烈な苦行（tapas）を修した。

Verse 13

निमित्तमस्य धीरस्य नहुषस्येति वै गुरो । एवमाभाषितं तैस्तु तत्सर्वं हि मया श्रुतम्

「尊き師よ、これはまことに不動の王ナフシャ（Nahuṣa）に関わる因縁であります」と彼らは申した。彼らが語ったそのすべてを、私は余すところなく聞いた。

Verse 14

कोसावायुः स धर्मात्मा कासा त्विंदुमती शुभा । अशोकसुंदरी कासा नहुषेति क उच्यते

「正しき魂をもつヴァーユ（Vāyu）とは誰か。吉祥なるインドゥマティー（Indumatī）とは誰か。アショーカスンダリー（Aśokasundarī）とは誰か。そしてナフシャ（Nahuṣa）と呼ばれる者は誰か。」

Verse 15

एतन्मे संशयं जातं तद्भवांश्छेत्तुमर्हति । अन्यः कोपि महाप्राज्ञः कुत्रासौ नहुषेति च

この疑いが我が心に生じました。あなたこそこれを断ち切るに足るお方です。さらに、あの大いなる智者は誰であり、いまナフシャ（Nahuṣa）はどこにいるのですか。

Verse 16

तत्सर्वं तात मे ब्रूहि कारणांतरमेव हि । वशिष्ठ उवाच । आयु राजा स धर्मात्मा सप्तद्वीपाधिपो बली

「愛しき子よ、そのすべてを、まことの根本原因とともに語りなさい。」ヴァシシュタは言った。「アーユ王は法にかなう義王にして強大、七つのドヴィーパ（大陸）の主であった。」

Verse 17

भार्या इंदुमती तस्य सत्यरूपा यशस्विनी । तस्यामुत्पादितः पुत्रो भवान्वै गुणमंदिरम्

その妃はインドゥマティー、真実を本性とし名声高き方であった。彼女から一人の王子が生まれた――まさに汝、徳の宮殿である。

Verse 18

आयुना राजराजेन सोमवंशस्य भूषणम् । हरस्य कन्या सुश्रोणी गुणरूपैरलंकृता

王の中の王、ソーマヴァンシャ（月の王統）の飾りであるアーユ王によって、ハラ（シヴァ）の娘が生まれた。麗しき腰つきにして、徳と美によって荘厳されていた。

Verse 19

अशोकसुंदरी नाम्ना सुभगा चारुहासिनी । तस्य हेतोस्तपस्तेपे निरालंबा तपोवने

吉祥にして愛らしく微笑む彼女は、アショーカスンダリーと名づけられた。その目的のため、頼るものなく苦行林にてタパス（苦行）を修した。

Verse 20

तस्या भर्ता भवान्सृष्टो धात्रा योगेन निश्चितः । गंगायास्तीरमाश्रित्य ध्यानयोग समाश्रिता

創造主ダートリは、神聖なる定めの力によって固く決し、汝を彼女の夫として造り給うた。彼女はガンガーの岸に帰依し、ディヤーナ・ヨーガ（禅定の修行）に安住している。

Verse 21

हुंडश्च दानवेंद्रो यो दृष्ट्वा चैकाकिनीं सतीम् । तपसा प्रज्वलंतीं च सुभगां कमलेक्षणाम्

そしてダーナヴァ族の主フṇḍaは、その貞節の女がただ独りいるのを見て――苦行（タパス）の火に燃え立つかのごとく輝き、麗しく、蓮華の眼をもつ彼女を――

Verse 22

रूपौदार्यगुणोपेतां कामबाणैः प्रपीडितः । तां बभाषेऽन्तिकं गत्वा मम भार्या भवेति च

カーマの矢に責められて、彼は美と寛大さと徳を備えた彼女のもとへ近づき、こう告げた。「わが妻となれ。」

Verse 23

एवं सा तद्वचः श्रुत्वा तमुवाच तपस्विनी । मा हुंड साहसं कार्षीर्मा जल्पस्व पुनः पुनः

このように彼の言葉を聞くと、苦行の女は言った。「フṇḍaよ、無謀な暴挙に及ぶな。くり返しくり返し語るな。」

Verse 24

अप्राप्याहं त्वया वीर परभार्या विशेषतः । दैवेन मे पुरा सृष्ट आयुपुत्रो महाबलः

勇士よ、あなたは私を得られぬ――とりわけ私は他人の妻である。天命により、はるか昔、私には大いなる力をもつ子、アーユプトラが生まれた。

Verse 25

नहुषो नाम मेधावी भविष्यति न संशयः । देवदत्तो महातेजा अन्यथा त्वं करिष्यसि

疑いなく、ナフシャという賢者が生まれるであろう。デーヴァダッタは大いなる光輝を備える――さもなくば、汝は別の振る舞いをするであろう。

Verse 26

ततः शाप्रं पदास्यामि येन भस्मी भविष्यसि । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं कामबाणैः प्रपीडितः

「それならば、ただちに汝を灰と化す呪詛を宣そう。」その言葉を聞くや、彼は—カーマの矢に責め苛まれて—ひどく苦しみ悩んだ。

Verse 27

व्याजेनापि हृता तेन प्रणीता निजमंदिरे । ज्ञात्वा तया महाभाग शप्तोऽसौ दानवाधमः

口実を設けてさえ彼は彼女を奪い、自らの館へ連れ去った。彼女がそれを知るや、ああ高貴なる者よ、その卑劣な魔族は彼女により呪われた。

Verse 28

नहुषस्यैव हस्तेन तव मृत्युर्भविष्यति । अजाते त्वयि संजाता वदसे त्वं यथैव तत्

ナフシャ（Nahusha）その手によって汝の死は成就する。まだ生まれてもいないのに、すでに現れたかのように語るとは——まさにそのように汝は宣言する。

Verse 29

स त्वमायुसुतो वीर हृतो हुंडेन पापिना । सूदेन रक्षितो दास्या प्रेषितो मम चाश्रमम्

汝、勇なるアーユ（Āyu）の子よ、罪深きフンダ（Huṇḍa）に奪われた。だがスーダ（sūda、御者・従者）に守られ、侍女を介して我が庵（アーシュラマ）へ送られた。

Verse 30

भवंतं वनमध्ये च दृष्ट्वा चारणकिन्नरैः । यत्तु वै श्रावितं वत्स मया ते कथितं पुनः

森のただ中で汝を見たとき、チャーラナとキンナラたちはまことにそれを告げ知らせた。愛しき子よ、かくして伝えられたことを、いま改めて汝に語り聞かせた。

Verse 31

जहि तं पापकर्तारं हुंडाख्यं दानवाधमम् । नेत्राभ्यां हि प्रमुंचंतीमश्रूणि परिमार्जय

罪をなす者――名をフンダという、ダーナヴァの中でも最も卑しき者――を討ち、流れ出る涙をその両眼でぬぐい去れ。

Verse 32

इतो गत्वा प्रपश्य त्वं गंगातीरं महाबलम् । निपात्य दानवेंद्रं तं कारागृहात्समानय

ここを発って、力強きガンガーの岸辺を拝せよ。あのダーナヴァの王を打ち倒し、牢獄からここへ連れて来い。

Verse 33

अशोकसुंदरी याहि तस्या भर्ता भवस्व हि । एतत्ते सर्वमाख्यातं प्रश्नस्यास्य हि कारणम्

アショーカスンダリーのもとへ行き、まことに彼女の夫となれ。すべてを汝に語り尽くした――これこそがこの問いの理由である。

Verse 34

आभाष्य नहुषं विप्रो विरराम महामतिः

ナフシャに語りかけ終えると、賢きバラモンは沈黙した。

Verse 35

आकर्ण्य सर्वं मुनिना प्रयुक्तमाश्चर्यभूतं स हि चिंत्यमानः । तस्यांतमेकः परिकर्तुकाम आयोः सुतः कोपमथो चकार

聖仙の語ったすべて――まことに驚くべきこと――を聞き終え、彼は思い巡らした。やがてそれを終わらせんとして、アユの子の一人は怒りを起こした。

Verse 108

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नाहुषाख्यानेऽष्टोत्तरशततमोऽध्यायः

かくして、尊き『パドマ・プラーナ』のブーミ・カーンダにおける第百八章は終わる。そこにはヴェーナの物語、グル・ティールタの功徳、チヤヴァナの事跡、ならびにナフシャの説話が収められている。