Shloka 38
Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
ततो राजन्नाशुकारी कुन्तीपुत्रो वृकोदर:,अथास्य सारथिं क्रुद्धो रथोपस्थादपातयत् । राजन! फिर तो शीघ्रता करनेवाले कुन्तीपुत्र भीमने सुशमाके पास पहुँचकर उत्तम बाणोंसे उसके घोड़ोंको मार डाला। साथ ही उसके पृष्ठरक्षकोंको भी मारकर कुपित हो उसके सारथिको भी रथसे नीचे गिरा दिया
tato rājann āśukārī kuntīputro vṛkodaraḥ | athāsya sārathiṁ kruddho rathopasthād apātayat ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。すると王よ、迅速に事をなすクンティーの子ヴリコーダラ（ビーマ）は、怒りに駆られて敵の御者を車台から打ち落とした。この場面は、敵の機動と指揮を断つことが勝敗を決するほど、戦の勢いが苛烈であることを示す。同時に、戦時の必然のただ中で、憤怒（krodha）がいかに苛酷で即断の行いを促すかをも映し出している。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In the battlefield context, the verse highlights how anger can become an immediate driving force behind decisive action; ethically, it invites reflection on the tension between necessary martial tactics and the inner discipline expected of a dharmic warrior.
Bhīma (Vṛkodara), acting swiftly and in anger, knocks the opponent’s charioteer down from the chariot-platform—an act that would disrupt the enemy’s control and mobility in combat.