Shloka 1636
Tīrtha-yātrā: Prayāga-saṅgama and Gayaśiras—Rājarṣi Gaya’s Mahāyajña
लोमशं समनुज्ञाप्य धौम्यं चैव पुरोहितम् । पाण्डवश्रेष्ठ युधिष्ठिर अपने वीर भ्राता भीमसेन आदिसे घिरकर खड़े थे। उन ब्राह्मणोंद्वारा इस प्रकार सम्मानित होनेपर उनके नेत्रोंमें हर्षके आँसू भर आये। उन्होंने देवर्षि लोमश तथा पुरोहित धौम्यजीकी आज्ञा लेकर उन सब ऋषियोंसे “बहुत अच्छा' कहकर उनका अनुरोध स्वीकार कर लिया
vaiśampāyana uvāca | lomaśaṃ samanujñāpya dhaumyaṃ caiva purohitam | pāṇḍavaśreṣṭho yudhiṣṭhiraḥ svair vīra-bhrātṛbhiḥ bhīmasenādibhiḥ parivṛtaḥ sthitaḥ | taiḥ brāhmaṇaiḥ evaṃ satkṛtaḥ sa harṣāśru-pūrṇanayanaḥ abhavat | sa devarṣiṃ lomaśaṃ purohitaṃ dhaumyaṃ ca āmantrya/anujñāpya sarvān ṛṣīn “sādhu” iti uktvā teṣāṃ prārthanāṃ pratijagrāha |
ヴァイシャンパーヤナは言った。まず聖仙ローマシャと、家付きの祭司ダウミヤの許しを得てから、パーンダヴァの中でも最勝のユディシュティラは、ビーマセーナをはじめとする勇士の兄弟たちに囲まれて立っていた。婆羅門たちがこのように彼を敬ったとき、彼の眼には歓喜の涙が満ちた。天なるリシ・ローマシャと祭司ダウミヤに別れを告げたのち、彼は「よくぞ申された」と答え、すべてのリシたちの願いを受け入れた。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a powerful ruler should act with humility and restraint: seeking permission from spiritual authorities, honoring brāhmaṇas and ṛṣis, and responding to praise or requests with gratitude rather than pride.
Yudhiṣṭhira, surrounded by his brothers, is honored by brāhmaṇas/ṛṣis. Moved to joyful tears, he first takes leave of Lomasha and Dhaumya, then approves the sages’ words (“sādhu”) and accepts their request.