Shloka 27
अध्याय ९० — लोमशोपदेशः तथा तीर्थयात्रानिश्चयः
Lomaśa’s Counsel and the Resolve for Pilgrimage
ऋषयो यत्र देवाश्न महाभागा महौजस: । प्राप्प नित्यं नमस्यन्ति देवं नारायणं प्रभुम्,वहाँ महाभाग एवं महातेजस्वी देवता तथा महर्षि प्रतेदिन जाकर अमित प्रभावशाली भगवान् नारायणको नमस्कार करते हैं। जहाँ सनातन परमात्मा भगवान् नारायण विराजमान हैं वहाँ सम्पूर्ण जगत् है और समस्त तीर्थ तथा देवालय हैं
ṛṣayo yatra devāś ca mahābhāgā mahaujasaḥ | prāpya nityaṃ namasyanti devaṃ nārāyaṇaṃ prabhum ||
ダウミヤは言った。「その地では、福徳に満ち大いなる威力を備えた聖仙たちと神々が、到来すると、日々、至上の主ナーラーヤナ（Nārāyaṇa）に礼拝して頭を垂れる。永遠の最高我たるバガヴァーン・ナーラーヤナが鎮まるところ、そこに全世界があり、あらゆるティールタ（tīrtha）とあらゆる聖なる社もまたそこにある。」
धौम्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the highest object of reverence is Bhagavān Nārāyaṇa: even gods and sages continually bow to him. It also conveys a unifying sacred vision—where the Supreme dwells, all holy places and sanctuaries are implicitly present—encouraging devotion grounded in dharma rather than mere external pilgrimage.
Dhaumya describes a supremely sacred locus associated with Nārāyaṇa. He explains that great sages and the gods regularly go there and offer daily homage to the Lord, emphasizing the place’s sanctity and Nārāyaṇa’s supreme status.