Adhyaya 8

Verse 1

हि >> आय न [हुक हि 7 2 अष्टमो> ध्याय: व्यासजीका धृतराष्ट्रसे दुर्योधनके अन्यायको रोकनेके लिये अनुरोध व्यास उवाच धृतराष्ट्र महाप्राज्ञ निबोध वचनं मम । वक्ष्यामि त्वां कौरवाणां सर्वेषां हितमुत्तमम्‌

ヴィヤーサは言った。「おお、持国王ドリタラーシュトラよ、汝は大いなる智者。わが言葉をよく聞け。すべてのクル族にとって最上の利益となることを、汝に告げよう。」

Verse 2

न मे प्रियं महाबाहो यद्‌ गता: पाण्डवा वनम्‌ | निकृत्या निकृताश्चैव दुर्योधनपुरोगमै:,महाबाहो! पाण्डवलोग जो वनमें भेजे गये हैं, यह मुझे अच्छा नहीं लगा है। दुर्योधन आदिने उन्हें छलपूर्वक जूएमें हराया है

ヴィヤーサは言った。「おお、強き腕を持つ者よ。パーンダヴァたちが森へ赴いたことは、わたしの心を喜ばせぬ。彼らは欺きの策によって害され、ドゥルヨーダナを先頭とする者どもに騙され、打ち負かされたのだ。」

Verse 3

ते स्मरन्त: परिक्‍्लेशान्‌ वर्षे पूर्णे त्रयोदशे । विमोक्ष्यन्ति विषं क्रुद्धा: कौरवेयेषु भारत

バーラタよ、十三年が満ちるとき、彼らは与えられた苦難を思い起こし、怒りに燃えてクル族に「毒を吐く」であろう。すなわち、毒のごとく致命の武器をもって打ちかかるのだ。

Verse 4

तदयं कि नु पापात्मा तव पुत्र: सुमन्दधी: । पाण्डवान्‌ नित्यसंक्रुद्धों राज्यहेतोर्जिधांसति

それなのに、なぜそなたの子は—罪深き心を宿し、愚鈍なる者—常に憤怒に燃え、王権のためにパーンダヴァたちを殺そうとするのか。

Verse 5

वार्यतां साध्वयं मूढ: शमं गच्छतु ते सुतः । वनस्थांस्तानयं हन्तुमिच्छन्‌ प्राणान्‌ विमोक्ष्यति

ただちにこの迷える者を制せよ。そなたの子が自制と静けさに帰するようにせよ。もし森に住むパーンダヴァたちを殺そうと欲して暴を試みるなら、結局は自らの命を失うであろう。

Verse 6

यथा हि विदुरः प्राज्ञो यथा भीष्मो यथा वयम्‌ | यथा कृपश्च द्रोणश्व॒ तथा साधुर्भवानपि,जैसे ज्ञानी विदुर, भीष्म, मैं, कृपाचार्य तथा द्रोणाचार्य हैं, वैसे ही साधुस्वभाव तुम भी हो

賢きヴィドゥラのごとく、ビーシュマのごとく、われらのごとく、またクリパとドローナのごとく——そなたもまた善き行いの人である。そなたにも同じ高貴な気質が備わっている。

Verse 7

इस प्रकार श्रीमह्या भारत वनपवके अन्तर्गत अरण्यपर्वमें व्यासजीके आगमनसे सम्बन्ध रखनेवाला यसातवाँ अध्याय पूरा हुआ

ヴァイシャンパーヤナは言った。「大いなる賢者よ、身内と争うことはまことに非難されるべきである。それはアダルマへと導き、悪名を増し加える。ゆえに王よ、自らの一族・民と争いに入ってはならぬ。」

Verse 8

समीक्षा यादृशी हास्य पाण्डवान्‌ प्रति भारत । उपेक्ष्यमाणा सा राजन्‌ महान्तमनयं स्पृशेत्‌

ヴィヤーサは言った。「バーラタよ、彼がパーンダヴァたちに対していかなる意図を抱いているか、よく省みよ。もしその意図を看過するなら、王よ——抑え、鎮めねば——それは大いなるアダルマと圧政の噴出へと育ちかねぬ。」

Verse 9

अथवायं सुमन्दात्मा वनं गच्छतु ते सुत: । पाण्डवै: सहितो राजन्नेक एवासहायवान्‌,अथवा तुम्हारा यह मन्दबुद्धि पुत्र अकेला ही दूसरे किसी सहायकको लिये बिना पाण्डवोंके साथ वनमें जाय

あるいは王よ、その愚鈍な御子をパーンダヴァたちと共に森へ行かせよ——ただ一人、助け手も支えも伴わずに。

Verse 10

ततः संसर्गज: स्नेह: पुत्रस्य तव पाण्डवै: । यदि स्यात्‌ कृतकार्योड्द्य भवेस्त्वं मनुजेश्वर

そして、パーンダヴァたちとの交わりを重ねるうちに、御子が彼らへ真の親愛を抱くようになるなら、人の主よ、まさに今日この日に、そなたの目的は成就するであろう。

Verse 11

अथवा जायमानस्य यच्छीलमनुजायते । श्रूयते तन्महाराज नामृतस्यापसर्पति

ヴィヤーサは言った。「また大王よ、人が生まれながらに携える気質は、落ち去らぬと聞く——甘露を与えようとも、離れはしない。ゆえにこの件について、ビーシュマ、ドローナ、ヴィドゥラ、あるいはそなた自身がいかに判断するかも併せて考えよ。正しきことをまず先に行うべきである。それによってのみ、そなたの目的は成就する。」

Verse 12

कथं वा मन्यते भीष्मो द्रोणो5थ विदुरो5पि वा। भवान्‌ वात्र क्षमं कार्य पुरा वोडर्थोडभिवर्धते

ヴィヤーサは言った。「それでは、ビーシュマの見解はどうか――あるいはドローナ、またはヴィドゥラの見解は。さらに、この件におけるそなた自身の判断はいかなるものか。ここでは、真に相応しい道をまず先に行うべきである。そうしてこそ、そなたの目的は最もよく推し進められる。」