दमयन्तीस्वयंवरः — देववेषधारणं, सत्यप्रार्थना, नलवरणम्
Damayantī’s Svayaṃvara: Divine Disguises, Truth-Vow, and Choosing Nala
हस्त्यश्वरथघोषेण पूरयन्तो वसुन्धराम् । विचित्रमाल्याभरणैर्बलैर्दश्यै: स्वलंकृतै:,दमयन्तीका स्वयंवर होने जा रहा है, यह सुनकर सभी नरेश विदर्भराज भीमके आदेशसे हाथी, घोड़ों तथा रथोंकी तुमुल ध्वनिसे पृथ्वीको गुँजाते हुए उनकी राजधानीमें गये। उस समय उनके साथ विचित्र माला एवं आभूषणोंसे विभूषित बहुत-से सैनिक देखे जा रहे थे
bṛhadaśva uvāca | hasty-aśva-ratha-ghoṣeṇa pūrayantaḥ vasundharām | vicitra-mālyābharaṇair balair dṛśyaiḥ su-alaṅkṛtaiḥ ||
ブリハダシュヴァは語った。ビーマ王の命により、ダマヤンティーのスヴァヤンヴァラ(自ら婿を選ぶ儀礼)が催されるとの報が広まるや、多くの王たちはヴィダルバの都へと旅立った。象・馬・戦車の轟きは雷のごとく大地を鳴り響かせ、彼らの周りには、さまざまな花鬘と宝飾で華麗に飾られた大軍勢が従っていた――公の選定儀礼と正統性のために集う王権の威容であった。
बृहदश्चव उवाच
The verse highlights how a dharmic public institution—svayaṃvara—draws rulers into a shared social framework where alliances and legitimacy are established openly. The grandeur is not merely display; it signals responsibility, order, and the public nature of royal commitments.
News of Damayantī’s svayaṃvara spreads, and many kings travel to Vidarbha at King Bhīma’s direction. Their arrival is portrayed through the booming sounds of elephants, horses, and chariots, and the sight of richly adorned troops accompanying them.