वर्ष त्रयोदशमिदं मत्प्रसादात् कुरूद्वहा: | विराटनगरे गूढा अविज्ञाताश्चरिष्यथ,“कुरुनन्दन पाण्डवगण! मेरी कृपासे तुमलोग तेरहवें वर्षमें गुप्तरूपसे विराटनगरमें रहते हुए किसीसे भी पहचाने न जाकर विचरण करोगे
varṣa trayodaśam idaṃ matprasādāt kurūdvaḥāḥ | virāṭanagare gūḍhā avijñātāś cariṣyatha ||
ヴァイシャンパーヤナは言った。「おお、クル族のうち最もすぐれた者よ。わが恩寵により、汝らはこの第十三年を隠遁のうちに過ごすであろう――ヴィラータの都に身を潜め、誰にも見破られずに行き来するのだ。」
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the dharmic value of disciplined restraint and strategic concealment: success in a righteous goal may require patience, secrecy, and reliance on earned grace rather than open force.
The speaker foretells/assures that the Pāṇḍavas will complete their required thirteenth year of exile in anonymity, residing in Virāṭa’s city without being recognized.