Shloka 23
Kṣānti–Tejas Viveka: Prahlāda’s Instruction to Bali
Draupadī’s Application
तस्माच्छश्वत् त्यजेत् क्रोधं पुरुष: सम्यगाचरन् | श्रेयान् स्वधर्मानपगो न क्ुद्ध इति निश्चितम्,अतः सदाचारी पुरुष सदा क्रोधका परित्याग करे। अपने वर्णधर्मके अनुसार न चलनेवाला मनुष्य (अपेक्षाकृत) अच्छा, किंतु क्रोधी नहीं अच्छा--यह निश्चय है
tasmāc chaśvat tyajet krodhaṃ puruṣaḥ samyag ācaran | śreyān svadharmān apago na kruddha iti niścitam ||
ゆえに、正しく生きようと努める者は常に怒りを捨てるべきである。固く結論づけられているのは、たとえ自らの定められた務めから外れた者であっても、怒りに支配された者よりはましだということだ。怒りは分別と行いを滅ぼすが、務めの過ちはなお自制と矯正の余地を残しうるからである。
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Anger should be renounced constantly; it is judged worse than even a deviation from one’s prescribed duty, because anger undermines right conduct and moral clarity.
Yudhiṣṭhira states a moral conclusion within a dharma-focused discussion, emphasizing disciplined conduct (sadācāra) and warning that anger makes a person ethically unreliable.