अरण्यकपर्व — मार्कण्डेयकथिते रामविजयः, सीताशुद्धिः, अयोध्याप्रत्यागमनवर्णनम्
Rāma’s victory, Sītā’s vindication, and return to Ayodhyā as told by Mārkaṇḍeya
अभवंस्तस्य चत्वार: पुत्रा धर्मार्थकोविदा: । रामलक्ष्मणशत्रुघ्ना भरतश्न महाबल:,उनके चार पुत्र हुए। वे सब-के-सब धर्म और अर्थके तत्त्वको जाननेवाले थे। उनके नाम इस प्रकार हैं--राम, लक्ष्मण, महाबली भरत और शत्रुघ्न
abhavaṁs tasya catvāraḥ putrā dharmārthakovidāḥ | rāmalakṣmaṇaśatrughnā bharataś ca mahābalaḥ ||
彼には四人の子があり、いずれもダルマとアルタの理に通じていた。その名はラーマ、ラクシュマナ、剛力のバラタ、そしてシャトルグナである。
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights the ideal of princes being trained in both dharma (moral duty and righteous conduct) and artha (practical governance and welfare), implying that strength and legitimacy in rulership must be grounded in ethical understanding.
Mārkaṇḍeya continues a genealogical/narrative account by stating that the king had four sons and names them—Rāma, Lakṣmaṇa, Bharata, and Śatrughna—emphasizing their competence in dharma and artha.