Shloka 19
Bhīṣma’s Admonition; Duryodhana’s Rājasūya Aspiration and the Proposal of a Vaiṣṇava-satra
भारत! तदनन्तर दुर्योधनने अपने सहस्रों सेवकोंको आज्ञा दी--'तुमलोग बहुत-से क्रीडामण्डप तैयार करो” ।। ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिण: । चिकीर्षन्तस्तदा55क्रीडाञ्जम्मुर्दतवनं सर:,आज्ञाकारी सेवक दुर्योधनसे “तथास्तु'” कहकर क्रीडाभवन बनानेकी इच्छासे द्वैतवनके सरोवरके निकट गये
vaiśampāyana uvāca | te tathety eva kauravya-muktvā vacana-kāriṇaḥ | cikīrṣantas tadā krīḍān jagmur dvaitavanaṁ saraḥ ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。ついでドゥルヨーダナは、数千の従者に命じた。「遊興のための मंडप（遊戯の館）を数多く整えよ。」命令を実行することに慣れたそのクル族の従者たちは「しかるべく」と答え、娯楽の支度を整えるべく出立した。彼らはドヴァイタヴァナの森の湖畔へ赴き、命ぜられたとおり歓楽の亭舎を設けようとした。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power dynamics of kingship: subordinates quickly execute a ruler’s wishes. Ethically, it invites reflection on how obedience can become complicity when commands serve arrogance or provocation rather than self-restraint and dharma.
Duryodhana’s attendants respond ‘tathāstu’ and go to Dvaitavana’s lake to set up arrangements for games/pleasures—preparing pavilions and amusements as part of the unfolding encounter in the forest setting.