Shloka 303
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्षारुकेसरा: । साक्षात् काल उस रथका संचालन कर रहा था। उसकी प्रेरणासे वह शुभ्र रथ आकाशमें उड़ चला। मनोहर केसरोंसे सुशोभित वे सिंह चराचर प्राणियोंको भयभीत करते और दहाड़ते हुए आकाशमें इस प्रकार चलने लगे, मानो उसे पी जायँगे
siṃhā nabhasy agacchanta nadantaḥ śārukesarāḥ | sākṣāt kālaḥ tasya rathasya sañcālanaṃ karoti sma | tasya preraṇayā sa śubhraḥ ratho nabhasi uḍḍīya calitaḥ | manoharaiḥ kesaraiḥ suśobhitāḥ te siṃhāḥ carācara-prāṇinaḥ bhayabhītān kurvantaḥ nadantaḥ nabhasi evaṃ cacāluḥ, yathā enam pibeyuḥ |
マールカンデーヤは語った。「黄褐の鬣をもつ獅子たちが咆哮しつつ、天空を行き交った。まるで“時”（カーラ）そのものがその車を御しているかのようであり、その駆り立てに促されて、輝く白き戦車は宙へ舞い上がり、天を疾駆した。麗しい鬣に飾られた獅子たちは、動くものも動かぬものもことごとく震え上がらせ、吼えながら空を駆け、あたかも天そのものを飲み干さんばかりであった。」
मार्कण्डेय उवाच