Shloka 116
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
राक्षसीभिश्न सम्पूर्णमनेकैश्न मृगद्धिजै: । सात सिरोंवाले अद्भुत नाग, जिनकी दृष्टिमें ही विष भरा था, उस पर्वतकी रक्षा करते थे। इनके सिवा राक्षस, पिशाच, भयानक भूतगण, राक्षसी-समुदाय तथा अनेक पशु- पक्षियोंसे भी वह पर्वत भरा हुआ था
rākṣasībhiś ca saṃpūrṇam anekaiś ca mṛgadvijaiḥ | saptaśīrṣā adbhutā nāgā yeṣāṃ dṛṣṭau viṣaṃ sthitam | taṃ parvataṃ rakṣayanti sma | eteṣāṃ ca vinā rākṣasāḥ piśācā bhīṣaṇā bhūtaganā rākṣasī-samūhaś ca nānā-paśu-pakṣiṇaś ca tena parvataḥ paripūrṇaḥ ||
マールカンデーヤは語った。「その山は羅刹女（rākṣasī）で埋め尽くされ、また多くの獣と鳥の類が群れていた。ひとたび見据えるだけで毒を帯びるという、驚異の七つの頭をもつ大蛇が、山を守って立っていた。さらにそこには羅刹（rākṣasa）、毘舎遮（piśāca）、恐るべき霊の群れ、羅刹女の一団、そしてさまざまな動物と鳥が満ちていた。この光景は、危険が地の相そのものに織り込まれ得ることを示し、未知に近づく者は軽率ではなく、節度と警戒と見極めをもって進むべきだと戒める。」
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights that danger may be embedded in one’s surroundings and guarded by formidable forces; ethically, it encourages self-control, careful judgment, and preparedness when approaching unknown or forbidden spaces.
Mārkaṇḍeya describes a mountain densely inhabited by rākṣasīs and other fearsome beings, and guarded by wondrous seven-headed nāgas whose gaze itself is poisonous, emphasizing the mountain’s extreme peril.