स्कन्दोपाख्यानम् — उत्पातशान्तिः, स्वाहारूपविचारः, कौमारमङ्गलक्रियाः
एतेषु यस्तु वर्तेत सम्यगेव द्विजोत्तम । भवेयुरग्नयस्तस्य परिचीणर्णास्तु नित्यश: । गार्हस्थ्ये वर्तमानस्य एव धर्म: सनातन:,द्विजश्रेष्ठस जो इन सबके प्रति उत्तम बर्ताव करेगा, उस गृहस्थ-धर्मका पालन करनेवालेके द्वारा सदा सब अग्नियोंकी सेवा सम्पन्न होती रहेगी। यही सनातन धर्म है
eteṣu yastu varteta samyageva dvijottama | bhaveyur agnayastasya paricīrṇāstu nityaśaḥ | gārhasthye vartamānasya eva dharmaḥ sanātanaḥ ||
おお、再生者の中の最上なる方よ。家住(グリハスタ)の道にあって、これらの務めと関わりに正しく振る舞う者は、あたかもあらゆる聖火を常に守り、しかるべく供養しているのと同じである。これこそ家住者の永遠のダルマである。
व्याध उवाच
Right conduct in one’s lived responsibilities—especially as a householder—counts as true fulfillment of sacred obligations; ethical behavior is presented as equivalent to continually tending the ritual fires.
The hunter (Vyādha) instructs a Brahmin, emphasizing that the essence of dharma is not mere external ritual but proper, consistent conduct within the householder’s duties, which is said to accomplish the merit of serving the sacred fires.