Shloka 23
Kuvalāśva’s Lineage and Uttaṅka’s Petition concerning Dhundhu (धुन्धु-प्रसङ्गः)
तां स मृगयमाणो राजा नापश्यद् वापीमथ निःस्राव्य मण्डूकं श्वशभ्रमुखे दृष्टवा क्रुद्ध आज्ञापपामास स राजा,“राजाने उस वापीमें रानीकी बहुत खोज की, परंतु वह कहीं दिखायी न दी। तब उन्होंने बावलीका सारा जल निकलवा दिया। इसके बाद एक बिलके मुँहपर कोई मेढक दीख पड़ा। इससे राजाको बड़ा क्रोध हुआ और उन्होंने आज्ञा दे दी कि *सर्वत्र मेढकोंका वध किया जाय। जो मुझसे मिलना चाहे, वह मरे हुए मेढकका ही उपहार लेकर मेरे पास आवे'
vaiśampāyana uvāca | tāṃ sa mṛgayamāṇo rājā nāpaśyad vāpy atha niḥsrāvya maṇḍūkaṃ śvaśabhramukhe dṛṣṭvā kruddha ājñāpayām āsa sa rājā | “sarvatra maṇḍūkānāṃ vadhaḥ kriyatām | yo māṃ draṣṭum icchati sa mṛta-maṇḍūkam upahāram ādāyaiva mama samīpam āgacchatu” ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。王は井戸の中で王妃を懸命に探したが、ついに見いだせなかった。そこで階段井戸の水をすべて抜かせた。そののち、穴の口に一匹の蛙を見つけるや、怒りにとらわれて王は命じた。「至るところで蛙を殺せ。われに謁見を望む者は、供物として死んだ蛙を携えて参れ。」この出来事は、抑えのない王の憤怒が、無差別の暴力へと変じ、王道を歪めるさまを示す。ひとつの私怨が、公の政令となって害を広げるのである。
वैशम्पायन उवाच