Shloka 5
Ghaṭotkaca’s Conveyance to Badarī and Entry into the Nara-Nārāyaṇa Āśrama (घटोत्कच-वाहनम्; नरनारायणाश्रम-प्रवेशः)
तां पतन्तीं वरारोहां भज्यमानां लतामिव । नकुल: समभिद्रुत्य परिजग्राह वीर्यवान्,हाथीकी सूँड़के समान चढ़ाव-उतारवाली परस्पर सटी हुई जाँघोंका सहारा ले केलेके वृक्षकी भाँति काँपती हुई वह सहसा पृथ्वीपर गिर पड़ी। सुन्दर अंगोंवाली द्रौपदीको टूटी हुई लताकी भाँति गिरती देख बलशाली नकुलने दौड़कर थाम लिया
tāṃ patantīṃ varārohāṃ bhajyamānāṃ latām iva | nakulaḥ samabhidrutya parijagrāha vīryavān ||
高貴な肢体をもつその婦人が――折れかけた蔓草のように震えながら――倒れ落ちようとしたとき、勇猛なるナクラは疾く駆け寄り、彼女を抱きとめて地に崩れ落ちるのを防いだ。この場面は、苦難のさなかにあってもドラウパディーを守り慈しむというパーンダヴァたちの警護の務めを示す。力とは誇示ではなく、時宜を得た抑制と憐れみ深い支えとして現れるのである。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Strength aligned with dharma is shown through protective responsibility and compassionate action—responding swiftly to prevent harm to one who depends on you.
Draupadi is suddenly falling, compared to a breaking creeper; Nakula quickly runs to her and catches her, stopping her from collapsing.