Gaṅgā-Tīrtha Darśana and the Prelude to the Yavakrīta–Indra Exemplum (लोमश-युधिष्ठिर संवादः)
अष्टावक्र उवाच चतुष्टयं ब्राह्मणानां निकेत॑ं चत्वारो वर्णा यज्ञमिमं वहन्ति । दिशश्वतस्रो वर्णचतुष्टयं च चतुष्पदा गौरपि शश्रचदुक्ता,अष्टावक्र बोले--ब्राह्मणोंके लिये आश्रम चार हैं। वर्ण: भी चार ही हैं जो इस यज्ञका भार वहन करते हैं। मुख्य दिशाएँः भी चार ही हैं। वर्ण“ भी चार ही हैं तथा गो अर्थात् वाणी भी सदा चार ही चरणोंसे* युक्त बतायी गयी है
Aṣṭāvakra uvāca—catuṣṭayaṃ brāhmaṇānāṃ niketaṃ catvāro varṇā yajñam imaṃ vahanti | diśaś catasro varṇa-catuṣṭayaṃ ca catuṣpadā gaur api śaśvac catur-uktā ||
アシュターヴァクラは言った。「バラモンには、定まった四つの住処としての生の段階(āśrama)がある。また、この供犠の秩序を担う四つの身分(varṇa)もある。主要な方角も四つである。さらに『四重』は繰り返し語られる—言葉(ヴァーチ)でさえ『牛』と呼ばれ、永遠に四つの『足』(四段階)を持つと説かれるのだ。」
अष्टावक्र उवाच
The verse highlights a recurring ‘fourfold’ structure in dharmic and Vedic thought—four āśramas, four varṇas sustaining the sacrificial order, four directions, and the doctrine of four levels/quarters of speech—suggesting that social, ritual, cosmic, and linguistic orders mirror one another.
Aṣṭāvakra is instructing his listener by pointing to patterned correspondences in the world: the organization of Brahmin life-stages, the four varṇas’ role in upholding yajña, the four quarters, and the traditional teaching that speech (vāk), metaphorically called a ‘cow,’ has four ‘feet’ or levels.