Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
धृष्टह्ुम्न उवाच अहं द्रोणं हनिष्यामि शिखण्डी तु पितामहम् । दुर्योधनं भीमसेन: कर्ण हन्ता धनंजय:,धृष्टद्युम्नने कहा--बहिन! मैं द्रोणको मार डालूँगा, शिखण्डी भीष्मका वध करेंगे, भीमसेन दुर्योधनको मार गिरायेंगे और अर्जुन कर्णको यमलोक भेज देंगे। भगवान् श्रीकृष्ण और बलरामका आश्रय पाकर हमलोग युद्धमें शत्रुओंके लिये अजेय हैं। इन्द्र भी हमें रणमें परास्त नहीं कर सकते। फिर धृतराष्ट्रके पुत्रोंकी तो बात ही क्या है?
dhṛṣṭadyumna uvāca | ahaṁ droṇaṁ haniṣyāmi śikhaṇḍī tu pitāmaham | duryodhanaṁ bhīmasenaḥ karṇa-hantā dhanañjayaḥ |
ドリシュタデュムナは言った。「我はドローナを討つ。シカンディーは大祖父(ビーシュマ)を倒す。ビーマセーナはドゥルヨーダナを打ち伏せ、ダナンジャヤ(アルジュナ)はカルナを討つ者となろう。シュリー・クリシュナとバララーマを拠り所とするかぎり、我らは戦において敵に対し無敵である。インドラでさえ戦場で我らを屈せしめ得ぬ—ましてやドリタラーシュトラの子らなど、何ほどのものか。」
धृष्टह्ुम्न उवाच
The passage highlights the kṣatriya ethic of resolute commitment in a righteous war: leaders publicly declare responsibilities, assign roles, and draw strength from legitimate alliances and divine support. It also warns that confidence should be grounded in dharma and disciplined purpose, not mere arrogance.
Dhṛṣṭadyumna proclaims a battle-plan in the form of vows: he will kill Droṇa, Śikhaṇḍī will be the instrument for Bhīṣma’s fall, Bhīma will kill Duryodhana, and Arjuna will kill Karṇa. He then asserts that with Kṛṣṇa and Balarāma as support, their side is unbeatable—even by Indra—therefore the Kauravas (sons of Dhṛtarāṣṭra) are certainly defeatable.