Shloka 20
कण्वोपदेशः—नश्वरबलविवेकः तथा मातलिगुणकेश्याः आख्यानारम्भः
Kaṇva’s Counsel on Impermanent Power; Opening of the Mātali–Guṇakeśī Narrative
न्यमन्त्रयेतां राजानं कि कार्य क्रियतामिति । ततस्तामानुपूर्वी स पुनरेवान्वकीर्तयत्,निकट जाकर उनके चरणोंमें नमस्कार करके दम्भोद्धवने उन दोनोंका कुशल-समाचार पूछा। तब नर और नारायणने राजाका स्वागत-सत्कार करके आसन, जल और फल-मूल देकर उन्हें भोजनके लिये निमन्त्रित किया। तदनन्तर पूछा कि हम आपकी कया सेवा करें? यह सुनकर उन्होंने अपना सारा वृत्तान्त पुनः अक्षरश: सुना दिया
nyamantrayētāṃ rājānaṃ kiṃ kāryaṃ kriyatām iti | tataḥ tām ānupūrvīṃ sa punar evānvakīrtayat ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。ナラとナーラーヤナは王を招き、「いかなる奉仕をなすべきか」と問うた。そこで王は、敬って近づき、その御足に礼拝し、しかるべき歓待—座を与えられ、水と果実・根菜を供され、食事へと招かれた—を受けた次第を含め、自らの使命の全容を、起こったとおりに順序立てて、寸分違わず改めて語り直した。この場面は、客人と君主を敬う作法、そしてダルマに関わる事を諮るとき、真実を整然と述べるべき道を示している。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through hospitality and humility: worthy hosts ask what service they can render, and the guest responds with truthful, orderly speech. Ethical conduct is shown in honoring a visitor/king and in narrating events accurately when seeking guidance.
After being welcomed, the king is asked by Nara and Nārāyaṇa what they should do for him. In response, he recounts his entire story again, step by step, as it happened.