वैशम्पायन उवाच इत्येवमुक्त्वा वचन वृष्णीनामृषभस्तदा । शयने सुखसंस्पश्शें शिश्ये यदुसुखावह:,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! यदुकुलको सुख देनेवाले वृष्णिवंशविभूषण श्रीकृष्ण विदुरजीसे उपर्युक्त बात कहकर स्पर्शमात्रसे सुख देनेवाली शय्यापर सो गये
vaiśampāyana uvāca | ityevam uktvā vacanaṁ vṛṣṇīnām ṛṣabhas tadā | śayane sukha-saṁsparśe śiśye yadu-sukhāvahaḥ ||
ヴァイシャンパーヤナは言った。「大王よ。かく言葉を述べ終えるや、ヴリシュニ族の雄牛たるシュリー・クリシュナ—ヤドゥ族に歓喜をもたらす御方—は、触れるだけで安らぎを与える寝台に横たわり、眠りについた。」
(वैशग्पायन उवाच
After giving counsel, the wise remain inwardly steady; Kṛṣṇa’s calm sleep symbolizes self-control and clarity, implying that right guidance should be followed by equanimity rather than agitation, even when larger conflict looms.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa, described as the foremost of the Vṛṣṇis and a joy to the Yadus, finishes speaking (to Vidura in the surrounding context) and then lies down on a comfortable couch and falls asleep, marking a pause or closure to the exchange.