Shloka 53
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
“वहीं राजा धृतराष्ट्र, महाराज बाह्लीक, कृपाचार्य, सोमदत्त तथा अन्यान्य कौरव खेदमें भरे हुए बैठे थे ।। तस्यां संसदि सर्वेषां क्षत्तारं पूजयाम्यहम् । वृत्तेन हि भवत्यायों न धनेन न विद्यया,“मैं तो उस कौरवसभामें सबसे अधिक आदर विदुरजीको देती हूँ, (जिन्होंने द्रौपदीके प्रति किये जानेवाले अन्यायका प्रकटरूपमें विरोध किया था।) मनुष्य अपने सदाचारसे ही श्रेष्ठ होता है, धन और विद्यासे नहीं
vaiśampāyana uvāca | tatra rājā dhṛtarāṣṭro mahārājo bāhlīkaḥ kṛpācāryaḥ somadattaś ca tathā anye cānye kauravāḥ kheda-bhareṇa upaviṣṭāḥ | tasyāṃ saṃsadi sarveṣāṃ kṣattāraṃ pūjayāmy aham | vṛttena hi bhavaty āryo na dhanena na vidyayā |
ヴァイシャンパーヤナは語った。その場で、王ドリタラーシュトラ、偉大なる王バーリーカ、師クリパーチャーリヤ、ソーマダッタ、そして他のクル族は、憂いに沈んで座していた。その सभा（サバー）において、私は内廷の長たるヴィドゥラ（kṣattṛ）を何よりも敬う。人が真に高貴となるのは、富によってでも、学識だけによってでもなく、正しき行いによってである。
वैशम्पायन उवाच