Shloka 36
Strī Parva, Adhyāya 2 — Vidura’s Consolation on Kāla, Karma, and the Limits of Lamentation (विदुरोपदेशः)
शुभेन कर्मणा सौख्यं दु:ःखं पापेन कर्मणा । कृतं भवति सर्वत्र नाकृतं विद्यते क्वचित्,शुभकर्मसे सुख मिलता है और पापकर्मसे दुःख, सर्वत्र किये हुए कर्मका ही फल प्राप्त होता है, कहीं भी बिना कियेका नहीं
śubhena karmaṇā saukhyaṃ duḥkhaṃ pāpena karmaṇā | kṛtaṃ bhavati sarvatra nākṛtaṃ vidyate kvacit ||
ヴィドゥラは説く。幸福は善き行いより生じ、苦しみは悪しき行いより生ずる。あらゆるところで到来する果は、実際に為された業の果であり、為されぬ行いが報いを生むことはどこにもない。大いなる荒廃ののち、彼は悲嘆も幸運も、ともにカルマと責任という道徳の法に収めて語る。
विदुर उवाच
Educational Q&A
Moral causality: happiness follows virtuous deeds and suffering follows sinful deeds; only performed actions bear fruit—no result arises without a corresponding act.
In Strī Parva’s lament-filled aftermath of the war, Vidura offers sober counsel, interpreting the experiences of joy and grief through the inevitability of karma and the ethical responsibility for one’s actions.