Shloka 25
स्त्रीपर्व १: धृतराष्ट्रशोकः संजयाश्वासनं च
Strī Parva 1: Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Saṃjaya’s Consolation
न त्वया सुद्दां वाक््यं॑ ब्रुवतामवधारितम् । “नरेश्वर! जब आपका पुत्र दुर्योधन जवानीके घमंडमें आकर मनमाना बर्ताव करने लगा, तब आपने हितकी बात बतानेवाले सुहृदोंके कथनपर ध्यान नहीं दिया ।। स्वार्थश्व न कृत: कश्चिल्लुब्धेन फलगृद्धिना
na tvayā sudṛḍhaṃ vākyaṃ bruvatām avadhāritam | nareśvara! yadā tava putro duryodhanaḥ yauvane garvam āsthāya manamānaṃ vyavahartum ārabdhavān, tadā hitavādīnāṃ suhṛdāṃ vacaneṣu tvaṃ na manasā nyavekṣathāḥ || svārthaś ca na kṛtaḥ kaścil lubdhena phalagṛddhinā |
ヴァイシャンパーヤナは語った。「あなたは諫める者たちの確かな忠言を受けとめなかった。大王よ、あなたの子ドゥルヨーダナが若さの驕りに酔い、思うままに振る舞い始めたとき、あなたは善意の友があなたのために語った言葉に耳を貸さなかった。まことに、利得の果実を貪り求める貪欲な者は、真の善を成し遂げない——他者のためにも、自らのためにも。」
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler must heed firm, welfare-oriented counsel; ignoring well-wishers and indulging a greedy, reward-obsessed mindset leads to the loss of true self-interest and public good.
Vaiśaṃpāyana rebukes the king for failing to restrain Duryodhana when he became arrogant in youth and began acting arbitrarily, and for disregarding the advice of friends who spoke for the kingdom’s welfare.