Shloka 33
राजधर्मप्रश्नः — Yudhiṣṭhira’s Inquiry into Rājadharma (Śānti-parva 56)
राजद्विषप्टे च विप्रस्य विषयान्ते विसर्जनम् | विधीयते न शारीरं दण्डमेषां कदाचन,प्रजानाथ! इनमें कोई कलड्कित हो तो उसपर भी कृपा ही करनी चाहिये। ब्रह्महत्या, गुरुपत्नीगमन, भ्रूणहत्या तथा राजद्रोहका अपराध होनेपर भी ब्राह्मणको देशसे निकाल देनेका ही विधान है--उसे शारीरिक दण्ड कभी नहीं देना चाहिये
rājadvīṣa-pāṭe ca viprasya viṣayānte visarjanam | vidhīyate na śārīraṃ daṇḍam eṣāṃ kadācana prajānātha |
ビーシュマは言った。「たとえバラモンが王に敵意を抱いた罪を認められたとしても、定められた刑は国境の果てへの追放である。おお民の主よ、彼らに対して身体刑を加えてはならぬ。ここに示される法（ダルマ）の要は、王の裁きにおける自制である。たとえ重い罪であっても、バラモンには肉体を害する罰ではなく追放をもって臨み、その身の保護を重んじ、王は慈悲によって刑を和らげるべきだと説くのである。」
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Royal punishment must be restrained by dharma: even in cases like hostility to the king, a Brahmin is to be punished by banishment to the frontier, not by bodily harm, reflecting a norm of protecting the Brahmin’s person and emphasizing mercy within justice.
In the Shanti Parva’s instruction on rāja-dharma, Bhishma advises the king on legal penalties. Here he specifies that for a Brahmin accused of grave political offence (hostility/treason), the ordained response is expulsion from the kingdom rather than corporal punishment.