Shloka 32
Śaṅkha–Likhita Upākhyāna: Daṇḍa, Confession, and the Purification of Kingship (शङ्ख-लिखितोपाख्यानम्)
सम्यग वेदान् प्राप्य शास्त्राण्यधीत्य सम्यग राज्यं पालयित्वा महात्मा । चातुर्वर्ण्य स्थापयित्वा स्वधर्मे वाजिग्रीवो मोदते देवलोके,*वेदोंका ज्ञान पाकर, शास्त्रोंका अध्ययन करके, राज्यका अच्छी तरह पालन करते हुए महामना राजा हयग्रीव चारों वर्णोके लोगोंको अपने-अपने धर्ममें स्थापित करके इस समय देवलोकमें आनन्द भोग रहे हैं
vaiśampāyana uvāca | samyag vedān prāpya śāstrāṇy adhītya samyag rājyaṃ pālayitvā mahātmā | cāturvarṇyaṃ sthāpayitvā svadharme vājigrīvo modate devaloke ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。正しくヴェーダを得て権威ある論書を学び、大いなる魂の統治者として国をよく治め、さらに四つのヴァルナをそれぞれの義務（スヴァダルマ）に安住させたヴァージグリーヴァは、いま天界に歓喜している。この偈は、正しい学びと公正な王道とが相互に支え合い、功徳ある来世へと結実することを示す。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a ruler’s legitimacy and spiritual merit rest on two pillars: right knowledge (attaining the Vedas and studying śāstra) and right action (protecting the kingdom and establishing people in their svadharma). Such integrated dharma leads to lasting renown and heavenly reward.
Vaiśampāyana reports the fate of the noble king Vājigrīva: after learning the Vedas, studying śāstras, governing well, and stabilizing the four varṇas in their duties, he is said to be enjoying happiness in devaloka.