Bhīmasena’s Counsel on Grief, Inner Conflict, and the Duty of Kingship (भीमसेन-उपदेशः)
'जनेश्वर! मैंने कई बार मनमें निश्चय किया कि “अब नहीं बोलूँगा, नहीं बोलूँगा;' परंतु अधिक दु:ख होनेके कारण बोलना ही पड़ता है। आप मेरी बात सुनें ।। भवत: सम्प्रमोहेन सर्व संशयितं कृतम् । विक्लवत्वं च न: प्राप्तमबलत्वं तथैव च
janeśvara! mayā bahuśo manasi niścayaḥ kṛtaḥ—“idānīṃ na vakṣyāmi, na vakṣyāmi”; kintu duḥkhasya bāhulyāt vaktum eva pravṛtto ’smi. mama vacanaṃ śṛṇu. bhavataḥ sampramoheṇa sarvaṃ saṃśayitaṃ kṛtam; viklavatvaṃ ca naḥ prāptaṃ, abalattvaṃ tathaiva ca.
「人々の主よ、私は幾度も心に決めた。『もう語るまい—語るまい』と。だが悲嘆があまりに重くなり、語らずにはいられぬ。わが言葉を聞け。そなたの迷妄によって万事は疑いの中に投げ込まれ、我らもまた無力な動揺と衰えに陥った。」
वैशम्पायन उवाच