Duryodhana-vadha-pratikriyā: Harṣa, Nindā, and Kṛṣṇa’s Nīti-vyākhyā (Śalya-parva 60)
ततो मध्ये नरेन्द्राणामूर्ध्वबाहुर्हलायुध: । कुर्वन्नार्तस्वरं घोरं धिग् धिग् भीमेत्युवाच ह
tato madhye narendrāṇām ūrdhvabāhur halāyudhaḥ | kurvann ārta-svaraṃ ghoraṃ dhig dhig bhīmeti uvāca ha ||
そのとき、集まった諸王のただ中で、ハラーユダ(バララーマ)は両腕を高く掲げ、胸を裂くような凄まじい嘆きの叫びを発して、幾度もこう罵った。「恥を知れ! 恥を知れ、ビーマよ!」
संजय उवाच
Even amid war, actions are subject to moral scrutiny: Balarāma’s public cry of “dhik dhik” signals that certain deeds are viewed as violating accepted standards of righteous conduct (dharma), and that ethical accountability persists even in extreme circumstances.
Sañjaya reports that Balarāma, standing among the kings, raises his arms and cries out in anguish, repeatedly censuring Bhīma with “Shame! Shame!”—indicating strong disapproval of Bhīma’s conduct in the ongoing battle episode.