Shloka 7
कुमाराभिषेकप्रश्नः — Inquiry into Kumāra (Skanda) Investiture at Sarasvatī
अथागम्य महाभागास्तत् तीर्थ दारुणं तदा ६ ।। दृष्टवा तोयं सरस्वत्या: शोणितेन परिप्लुतम् । पीयमानं च रक्षोभिर॑हुभि्न॒पसत्तम,नृपश्रेष्ठ॒ वहाँ आकर उन महाभाग मुनियोंने देखा कि उस तीर्थकी दारुण दशा हो गयी है, वहाँ सरस्वतीका जल रक्तसे ओतप्रोत है और बहुत-से राक्षस उसका पान कर रहे हैं
athāgamya mahābhāgās tat tīrthaṁ dāruṇaṁ tadā | dṛṣṭvā toyaṁ sarasvatyāḥ śoṇitena pariplutam || pīyamānaṁ ca rakṣobhir bahubhir nṛpasattama ||
ヴァイシャṃパーヤナは語った。かくして、かの幸いある聖仙たちは、その凄惨なる聖なる渡し場へと到った。そこにはサラスヴァティーの水が血にあふれ、数多のラークシャサがそれを飲んでいた。暴力はティールタさえも汚し、浄化のための地を、道義の崩壊と戦後の貪りの証人へと変えてしまうのだと、この場面は告げている。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that unchecked violence and adharma can defile even sacred places: a tīrtha meant for purification becomes blood-filled, and predatory beings thrive there. It serves as a moral warning about the spiritual and social consequences of war.
A group of revered sages arrives at a tīrtha on the Sarasvatī and witnesses a horrific sight: the river-water is inundated with blood, and many rākṣasas are drinking it, indicating a grim aftermath of conflict and desecration.