निवार्यमाणो बहुभिद्रौपद्या: प्रियमास्थित: । तथा जिसके द्वारा क्रोधमें भरे हुए महाबलवान् कुन्तीकुमार भीमने बहुतोंके मना करनेपर भी द्रौपदीका प्रिय करनेके लिये उद्यत हो गर्जना करते हुए कुबेरभवनमें रहनेवाले बहुत-से मायामय अभिमानी गुह्य॒कोंका वध किया था
nivāryamāṇo bahubhir draupadyāḥ priyam āsthitaḥ | tathā yasya krodhena bhare mahābalavān kuntīkumāro bhīmas tu bahūnāṃ nivāraṇe 'pi draupadīpriyakaraṇāya udyataḥ san garjan kuberabhavane nivāsinaḥ bahūn māyāmayān abhimāninaḥ guhyakān avadhīt |
サンジャヤは言った。「多くの者に制止されても、彼はなおドラウパディーの望むことを成そうと心を定めていた。かくして、怒りに満ちたクンティーの子、剛力無双のビーマは、幾度も思いとどまるよう諫められながらもドラウパディーを喜ばせんと決し、咆哮して、クベーラの宮殿に住む、幻術を操る驕れるグヒヤカたちを数多く討ち滅ぼした。」
संजय उवाच
The passage highlights the ethical tension between devotion to a loved one and self-control: even a righteous motive (pleasing/protecting Draupadī) can become morally hazardous when driven by uncontrolled anger, leading to disproportionate violence.
Sañjaya recalls an earlier feat of Bhīma: despite many trying to restrain him, Bhīma—enraged and intent on doing what pleased Draupadī—roared and slew many proud, illusion-using Guhyakas who lived in Kubera’s abode.