Bhīmasena’s Digvijaya and Tribute Return (भीमस्य दिग्विजयः धननिवेदनं च)
स तै: परिवृतः सर्वर्विष्वगश्नचं नराधिपम् । अभ्यगच्छन्महातेजा: पौरवं पुरुषर्षभ,नरश्रेष्ठल उन सभी पराजित राजाओंसे घिरे हुए महातेजस्वी अर्जुनने पौरव राजा विष्वगश्वपर आक्रमण किया
sa taiḥ parivṛtaḥ sarvair viṣvag-aśvaṃ narādhipam | abhyagacchan mahātejāḥ pauravaṃ puruṣarṣabhaḥ ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。敗れた諸王に四方から取り囲まれながらも、光輝と威力に満ちた英雄アルジュナ――人中の最勝者――は、パウラヴァの王ヴィシュヴァグ・アシュヴァ(Viṣvag-aśva)に対峙すべく進み出て、勝利の勢いのまま遠征を押し進め、武威をもって王者の驕りを屈せしめた。
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in action: after victory, a warrior-king (or his champion) must decisively confront remaining resistance, not for personal cruelty but to establish political order and curb unrighteous royal arrogance.
Arjuna, surrounded by already defeated kings, advances to engage Viṣvag-aśva, identified as a Paurava ruler, indicating the continuation of a campaign of subjugation and the next confrontation in the sequence.