Shloka 12
उत्पातदर्शनम् — Portents and Kāla among the Vṛṣṇis
त॑ प्रस्थितं महात्मानमभिवाद्य कृताज्जलिम् । जाननू् विनाशं वृष्णीनां नैच्छद् वारयितुं हरि:,महात्मा उद्धव भगवान् श्रीकृष्णको हाथ जोड़कर प्रणाम करके जब वहाँसे प्रस्थित हुए तब श्रीकृष्णने उन्हें वहाँ रोकनेकी इच्छा नहीं की; क्योंकि वे जानते थे कि यहाँ ठहरे हुए वृष्णिवंशियोंका विनाश होनेवाला है
taṁ prasthitaṁ mahātmānam abhivādya kṛtāñjalim | jānan vināśaṁ vṛṣṇīnāṁ naicchad vārayituṁ hariḥ ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。旅立つ大いなる魂ウッダヴァに、合掌して礼拝すると、ハリ（シュリー・クリシュナ）は彼を引き留めようとはしなかった。クリシュナは、そこに留まろうともヴリシュニ族の滅亡が定められていることを知っていたからである—執着からの介入ではなく、避けがたい時（kāla）を受け入れる倫理であった。
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights acceptance of kāla (the ordained course of events). Even the Lord does not intervene out of personal attachment when a destined collective consequence is due; reverence and right understanding guide action more than emotional resistance.
Uddhava respectfully salutes and departs. Kṛṣṇa does not try to stop him because He already knows the imminent destruction of the Vṛṣṇi clan; the scene foreshadows the Mausala Parva’s catastrophic end for the Yādavas.