नानाशस्त्रभृतः क्रुद्धा भर्त्सयन्तो मुहुर्मुहु: । तब नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्र धारण किये कुपित पाण्डव-सैनिक एक साथ गर्जना करते हुए वहाँ दुर्योधनपर टूट पड़े और बारंबार उसे फटकारने लगे ।। दुर्योधनो5प्यसम्भ्रान्तस्तान् रणे निशितै: शरै:,इससे दुर्योधनको तनिक भी घबराहट नहीं हुई। वह रणभूमिमें कुपित हो पैने बाणोंसे शत्रुपक्षके सैकड़ों और हजारों योद्धाओंका संहार करने लगा। वह सब ओर घूम-घूमकर पाण्डव-सेनाके साथ जूझ रहा था
sañjaya uvāca | nānāśastrabhṛtaḥ kruddhā bhartsayanto muhur muhuḥ | duryodhano 'py asambhrāntas tān raṇe niśitaiḥ śaraiḥ |
サञ्जयは言った。さまざまな武器を携えた憤怒の戦士たちは、幾度となく彼を罵り、なじった。だがドゥルヨーダナは少しも動揺せず、乱れもなく、戦場で剃刀のごとく鋭い矢をもって彼らを迎え撃った。罵声と猛攻の嵐のただ中にあっても彼は踏みとどまり、怒りには容赦なき武威で応えた。
संजय उवाच
The verse underscores how anger and verbal provocation (bhartsanā) intensify violence in war, while composure (asambhrānta) can be morally ambiguous: steadiness is a power, but its ethical value depends on the cause it serves.
Pāṇḍava fighters, furious and armed with many weapons, surge against Duryodhana while repeatedly taunting him. Duryodhana remains unflustered and counters them in the battle with sharp arrows, continuing to fight fiercely.