शक्ति चिक्षेप समरे रुक्मदण्डामयस्मयीम् । महाराज! तब क्रोधमें भरे हुए प्रतापी भीमसेनने समरांगणमें शकुनिपर सुवर्णमय दण्डवाली एक लोहेकी शक्ति चलायी
sañjaya uvāca | śaktiṃ cikṣepa samare rukmadaṇḍām ayasmayīm | mahārāja! tataḥ krodhena bhareṇa pratāpī bhīmaseno samarāṅgaṇe śakunipari suvarṇamaya-daṇḍavālīṃ loha-śaktiṃ calāyām āsa |
サンジャヤは言った。「王よ。戦場にて、鉄で作られ金の柄を備えた『シャクティ』(投槍)が投げ放たれた。ついで怒りに満ちた剛勇ビーマセーナは、金で飾られた柄をもつ重い鉄のシャクティを、戦場でシャクニに向けて放った。」
संजय उवाच
The verse highlights how wrath (krodha) intensifies violence in war: even heroic strength becomes ethically fraught when driven by anger, reminding the listener that inner passions can steer action as powerfully as duty.
In the ongoing battle, a śakti (spear-missile) is hurled; then Bhima, enraged, launches an iron śakti with a golden shaft toward Shakuni on the battlefield, as Sanjaya reports to Dhritarashtra.