Shloka 129
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
महाराज! मैंने रणभूमिमें अश्वत्थामाके धनुषकी शत्रुओंको भयभीत कर देनेवाली टंकार बारंबार सुनी, मानो किसी सिंहके दहाड़नेकी आवाज हो रही हो ।। ज्या चास्य चरतो युद्धे सव्यदक्षिणमस्यत: । विद्युदम्बुदमध्यस्था भ्राजमानेव साभवत्,जैसे मेघोंकी घटाके बीचमें बिजली चमकती है, उसी प्रकार युद्धमें दायें-बायें बाण- वर्षापूर्वक विचरते हुए अशत्थामाके धनुषकी प्रत्यंचा भी प्रकाशित हो रही थी
sañjaya uvāca |
mahārāja! mayā raṇabhūmau aśvatthāmanaḥ dhanuṣaḥ śatrūn bhayabhītān karoti iti tāṅkāraḥ bāraṃbāraṃ śrutaḥ, siṃhasya nādasya iva |
jyā cāsya carato yuddhe savya-dakṣiṇam asyataḥ |
vidyud ambuda-madhyasthā bhrājamānā iva sābhavat ||
サンジャヤは言った。「王よ、戦場で私はアシュヴァッターマの弓の恐るべき弦音を幾度も聞いた。敵を震え上がらせるその響きは獅子の咆哮のようであった。さらに彼が戦の中を駆け巡り、左右へ矢の雨を浴びせるとき、その弓弦は厚い雲のただ中に閃く稲妻のごとく輝いた。この光景は、武の技が恐怖によって心を圧する力となり得ることを示し、戦では心理の優位と純粋な技量がしばしば一瞬を決する一方で、暴力の道義的重荷が暗に伴うことを思い起こさせる。」
संजय उवाच