अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
उस समय समरांगणमें उनके बाणोंसे आच्छादित होते हुए शत्रुसैन्यसंहारक कुन्तीकुमार अर्जुन पाशधारी यमराजके समान अपना भयंकर रूप दिखाते और संशप्तकोंका वध करते हुए अत्यन्त दर्शनीय हो रहे थे ।। ततो विद्युत्प्रभैर्बाणै: कार्तस्वरविभूषितै: । निरन्तरमिवाकाशमासीच्छन्न॑ किरीटिना,तदनन्तर किरीटधारी अर्जुनके चलाये हुए विद्युतके समान प्रकाशमान सुवर्णभूषित बाणोंद्वारा आच्छादित हो आकाश ठसाठस भर गया
tato vidyutprabhair bāṇaiḥ kārtasvaravibhūṣitaiḥ | nirantaram ivākāśam āsīcchannaṃ kirīṭinā ||
サンジャヤは言った。「その時、クンティの子アルジュナ――敵軍を屠る者――は、彼らの矢に覆われながらも、縄を携える閻魔のごとき恐るべき相を示し、サンシャプタカたちを討ちつつ、ひときわ見事な光景となっていた。ついで冠を戴くアルジュナが放った、稲妻のように輝き黄金に飾られた矢によって、天空は絶え間なく覆われ、隙間もないほどに満ちたかのようであった。」
संजय उवाच
The verse underscores the kṣatriya ethic of relentless resolve in a just battle: when duty demands, the warrior must act decisively and without hesitation. Arjuna’s Yama-like aspect symbolizes impartial, inevitable consequence—violence is not celebrated for its own sake, but portrayed as the grim instrument of dharma within the battlefield’s moral framework.
Sañjaya describes Arjuna overwhelming the battlefield: his gold-adorned, lightning-bright arrows fly in such continuous volleys that the sky appears completely covered. In this onslaught he cuts down the Saṃsaptakas—fighters pledged to engage him to the death—making Arjuna appear terrifyingly splendid, like Yama executing destruction.