तद्वद् भूतिलये स्नात्वा कथं स्वर्ग गमिष्यति । “युगन्धर नगरमें दूध पीकर अच्युतस्थल नामक नगरमें एक रात रहकर तथा भूतिलयमें स्नान करके मनुष्य कैसे स्वर्गमें जायगा?”
tadvat bhūtilaye snātvā kathaṃ svarga gamiṣyati |
カルナは懐疑をこめて言った。「ただブーティラヤで沐浴するだけで、人はどうして天界に至れようか。真の功徳や行い、倫理の責めを離れて、救いがたった一つの儀礼に縮められるというのか。」
कर्ण उवाच
The verse voices a critique of mechanical religiosity: Karna implies that heaven is not gained by a single external rite alone, but should be grounded in genuine merit, disciplined conduct, and dharmic living.
In Karna’s speech, he challenges a claim about the efficacy of a particular tīrtha-bath (Bhūtilaya), questioning how such an act by itself could guarantee ascent to svarga.