Droṇa-parva Adhyāya 95 — Sātyaki’s Breakthrough and the Routing of Allied Contingents
तेषु तूत्साद्यमानेषु क्रोधामर्षसमन्वितौ । श्रुतायुश्नाच्युतायुश्न धनंजयमयुध्यताम्,इस प्रकार जब उन समस्त सैनिकोंका संहार होने लगा, तब श्रुतायु तथा अच्युतायु--ये दो वीर क्रोध और अमर्षमें भरकर अर्जुनके साथ युद्ध करने लगे
teṣu tūtsādyamāneṣu krodhāmarṣasamanvitau | śrutāyuś cācyutāyuś ca dhanañjayam ayudhyatām ||
サンジャヤは言った。兵らが次々と討ち倒されるさなか、シュルターユとアチュターユ――二人の勇士は、怒りと傷ついた矜持に満ちて、ダナンジャヤ(アルジュナ)と戦うべく進み出た。
संजय उवाच
The verse highlights how krodha (anger) and amarṣa (wounded pride/resentment) arise when one’s side suffers losses, pushing warriors toward further aggression. Ethically, it points to the danger of letting personal passion govern action in war, where duty can be eclipsed by reactive emotion.
As Arjuna’s assault is destroying many soldiers, two warriors—Śrutāyu and Acyutāyu—become enraged and, driven by resentment, step forward to engage Arjuna (Dhanañjaya) in direct combat.