Shloka 40
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
आजयपघानोरसि क्रुद्ध: सप्तभिननतपर्वभि: । तब अर्जुनने उनका धनुष काटकर उनके तरकशके भी टुकड़े-टुकड़े कर दिये। फिर कुपित हो झुकी हुई गाँठवाले सात बाणोंद्वारा उनकी छातीपर प्रहार किया ।। अथान्यद् धनुरादाय स राजा क्रोधमूर्च्छित:
sañjaya uvāca | arjunena tasya dhanuś chittvā tasya tūṇīrān api vidhvaṃsitān cakāra | tataḥ kupitaḥ sa saptabhir bhinnataparvabhir bāṇair asyoraḥ prāharat || athānyad dhanuḥ ādāya sa rājā krodhamūrcchitaḥ |
サンジャヤは言った。「アルジュナは彼の弓を断ち、矢筒をも粉々にした。ついで怒りに燃え、節の裂けた矢を七本、敵の胸に打ち込んだ。その後、王は――憤怒に呑まれて――別の弓を取り、なお戦いを続けようとした。この段は、戦の熱の中では、技と報復がたちまち怒りに駆られ、判断を曇らせ、暴力を激化させることを示している。」
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can seize a warrior’s mind, escalating conflict beyond measured judgment. Even amid a dharma-framed war, the narrative warns that wrath fuels persistence in violence and can obscure restraint and discernment.
Sanjaya describes Arjuna’s tactical dominance: he cuts the opponent’s bow and destroys the quivers, then strikes the chest with seven arrows. The opponent—called ‘the king’—is enraged and, despite the setback, picks up another bow to continue fighting.