द्रोणपर्व — अध्याय ९०: हार्दिक्यस्य पराक्रमः
Kṛtavarmā’s Stand against the Pāṇḍavas
ततो रथसहस्रेण द्विरदानां शतेन च । त्रिभिरश्वसहसौैश्ष पदातीनां शतै: शतै:,तदनन्तर एक हजार रथी, सौ हाथीसवार, तीन हजार घुड़सवार और दस हजार पैदल सैनिकोंके साथ आकर अर्जुनसे डेढ़ हजार धनुषकी दूरीपर स्थित हो समस्त कौरव सैनिकोंके आगे होकर आपके पुत्र दुर्मर्षणने इस प्रकार कहा--
tato rathasahasreṇa dviradānāṁ śatena ca | tribhir aśvasahasraiś ca padātīnāṁ śataiḥ śataiḥ ||
サンジャヤは言った。ついで、千の戦車、百の戦象、三千の騎兵、そして幾百幾千の歩兵を従え、ドゥルマルシャナはカウラヴァ軍の先頭に身を置き、アルジュナから測り定めた距離に陣して、次のように語った。この場面は、武の力が意図して配列され誇示されることを示す。だがその道義の重みは、奉ずる目的と、用いる際の節制とにかかっている。
संजय उवाच
The verse highlights that sheer military strength and impressive formations are morally neutral; their ethical value depends on intention, rightful cause (dharma), and disciplined conduct. It implicitly contrasts outward power with inner righteousness and restraint.
Sañjaya reports that Durmarṣaṇa advances with a sizable combined force—chariots, elephants, cavalry, and infantry—taking the lead before the Kaurava troops and positioning himself at a set distance from Arjuna, preparing to address him.