Droṇa-parva Adhyāya 45: Saubhadra–Lakṣmaṇa-saṃyoga and Kaurava Counter-Encirclement
सुवर्णपुड्खैरिषुभिननानालिड्लैः सुतेजनै: । अदृश्यमार्जुनिं चक्रु्निमेषात् ते नृूपात्मजा:,उन राजकुमारोंने सोनेके पंखवाले नाना प्रकारके चिह्लोंसे सुशोभित और पैने बाणोंद्वारा अर्जुनकुमार अभिमन्युको पलक मारते-मारते अदृश्य कर दिया
suvarṇapuḍkhair iṣubhir nānāliṅgaiḥ sutejanaiḥ | adṛśyam ārjunim cakrur nimeṣāt te nṛpātmajāḥ ||
サञ्जयは言った。金の羽根を備え、さまざまな印を刻んだ、鋭く光速のごとき矢によって、王子たちは瞬き一つの間に、アルジュナの子アビマンニュを戦の密集の中で視界から消し去った。この偈は、集中した集団暴力が英雄すら呑み込み得ること、そして「多が一を討つ」ことの危うさが、武勇と道義の緊張をいっそう際立たせることを示す。
संजय उवाच
The verse highlights how coordinated force in war can eclipse individual prowess, sharpening the Mahābhārata’s ethical tension: martial skill and courage exist alongside the moral danger of many assailing one, where victory may come at the cost of fairness and dharmic restraint.
Sañjaya narrates that the princes shower Abhimanyu with sharp, golden-fletched, distinctly marked arrows so densely that, within a blink, he can no longer be seen—suggesting he is engulfed by missiles and the chaos of the battlefield.