Shloka 88
छादयामास समरे द्रोणपुत्रं परंतप: । फिर तो शत्रुओंको संताप देनेवाले भीमसेनने क्रोधमें भरे हुए विषधर सर्पोंके समान सैकड़ों तीखे बाणोंद्वारा समरांगणमें द्रोणपुत्र अश्वत्थामाको आच्छादित कर दिया ।। ८७३६ || ततो द्रौणिर्महातेजा: शरवर्ष निहत्य तम्
sañjaya uvāca |
chādayāmāsa samare droṇaputraṃ parantapaḥ |
krodhabhareṇa bhīmasenaḥ viṣadhara-sarpān iva śataśas tīkṣṇaiḥ śaraiḥ samara-aṅgaṇe droṇaputram aśvatthāmānam ācchādayat ||
サञ्जयは語った。「戦のただ中で、敵を灼く者ビーマセーナは、ドローナの子アシュヴァッターマンを圧倒した。怒りに満ち、狂おしく襲いかかる毒蛇のごとく、剃刀のように鋭い矢を幾百も放って戦場に彼を覆い尽くした。この光景は、戦において一度放たれた憤怒が、武の冴えを暴力の嵐へと変え、節制をかき消すことを物語る。」
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how wrath (krodha) intensifies violence in war: a warrior’s skill becomes a blinding barrage, suggesting that even justified martial duty can be ethically compromised when driven by uncontrolled anger.
Sanjaya describes Bhima, enraged, unleashing a dense shower of sharp arrows that ‘covers’ Ashvatthama on the battlefield, momentarily overpowering him through sheer volume and ferocity of attack.