दुर्योधन: प्रत्यविध्यत् कुपितो दशभि: शरै: । तत्पश्चात् कुपित हुए दुर्योधनने धनुषको पूर्णतः खींचकर छोड़े गये दस बाणोंद्वारा रणदुर्मद सात्यकिको घायल कर दिया
sañjaya uvāca | duryodhanaḥ pratyavidhyat kupito daśabhiḥ śaraiḥ |
サンジャヤは言った。怒りに燃えたドゥルヨーダナは反撃し、十本の矢で敵を射貫いた。激戦の圧迫の中で、その憤怒は規律ある弓術となって現れ、戦に酔うサーティヤキを傷つけ、抑制ではなく報復によって争いをさらに推し進めた。
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) quickly turns into retaliatory violence: even skilled action becomes ethically narrowed when driven by rage, reinforcing the epic’s broader warning that wrath fuels escalation and suffering in war.
Sañjaya narrates that Duryodhana, provoked and furious, counterattacks by shooting ten arrows, thereby wounding Sātyaki amid the ongoing battle in the Droṇa Parva.