चिक्षेप भुजगेन्द्राभां क्रुद्धों द्रोणरथं प्रति साथ ही क्रोधमें भरे हुए राजा द्रुपदने लोहेकी बनी हुई स्वर्णभूषित भयंकर शक्ति, जो नागराजके समान प्रतीत होती थी, द्रोणाचार्यपर चलायी || ४० ई ।। ततो भल्लै: सुनिशितैश्छित्त्वा तांस्तोमरान् दश
sañjaya uvāca |
acikṣepa bhujagendrābhāṁ kruddho droṇarathaṁ prati |
sa hi krodhamayaḥ rājā drupado lohamayīṁ suvarṇabhūṣitāṁ bhayāṅkarāṁ śaktiṁ nāgarājasamaprabhaṁ droṇācārye prāhiṇot ||
tato bhallaiḥ suniśitaiś chittvā tāṁ stomarān daśa ||
サञ्जयは語った。怒りに燃えるドルパダ王は、黄金で飾られ、蛇王のごとく見える恐るべき鉄の槍を、ドローナの戦車めがけて投げ放った。するとドローナは、剃刀のように鋭いバッラ(bhalla)の矢でその武器を断ち落とし、さらに十本の投げ槍までも切り裂いた。
संजय उवाच
The verse highlights how krodha (wrath) can dominate judgment and propel even a righteous king into extreme violence; it also contrasts impulsive aggression with disciplined martial skill, as the opponent neutralizes the threat through trained precision.
During the battle, Drupada—furious—hurls a terrifying iron śakti, gold-adorned and serpent-like, at Droṇa’s chariot. Droṇa responds by cutting down the incoming weapon with sharp bhalla arrows, and the passage continues with him severing additional javelins.