Shloka 56
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
विव्याध चैनं संरब्धो बाणेनैकेन वीर्यवान् । सव्ये भुजाग्रे बलवान् नाराचेन हसन्निव,इसके सिवा कुपित हुए पराक्रमी एवं बलवान् अर्जुनने हँसते हुए-से एक नाराच नामक बाणके द्वारा कर्णकी बायीं भुजाके अग्रभागमें चोट पहुँचायी
vivyādha cainaṁ saṁrabdho bāṇenaikena vīryavān | savye bhujāgre balavān nārācena hasann iva ||
サञ्जयは語った。憤激したその猛者は、まず一本の矢で彼を射た。ついで強く揺るがぬまま、微笑むかのように、ナーラーチャ（nārāca）の矢でその左腕の先端を貫いた。戦場の苛烈な掟の中で、この詩句は制御された武威を示す—害を与えながらも平静を失わず、正義の戦いの破滅的な只中でなお優越を保つのである。
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid righteous warfare, mastery is shown through disciplined action: the warrior’s strength is paired with composure (hasann iva), suggesting controlled prowess rather than blind rage, while still fulfilling kṣatriya-duty in battle.
In the Drona Parva battle sequence, Arjuna, angered, strikes Karna—piercing the tip of Karna’s left arm with a nārāca arrow—an act narrated by Sañjaya to convey the intensity and skill of the duel.